Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

„Já toho pontiaca nejspíš koupim así,
Na haubnu žraloči zuby a nastřikám ho načerno,
Říkat mu budu třeba Čelisti krásy,
Musí mít nový gumy, v tom jsme zajedno,
Vezmu ty s bílým tandem, to bude fakt terno”
Povídám svý holce: „Co ty na to pusinko?"
 A ona hned kýve, a ne malinko.


Nejdřív, že se mrknem kolík žere.
Ale závodní okruh nikde po ruce,
 Na malý vzdálenosti to hodně bere,
Tak nás čekala — jak jinak — dálnice.
„Zkusím dohonit toho golfa na dvojce.
Motor dostane zahulit, frajerko-.”
A ona hned kýve, a ne malinko

Jenže golf začal uhánět jak štvana zvěř,
Ve spáncích mi krev bublá
Už jsem ho málem měl, to mi věř,
 Ale motor že sebe víc nevydá,
„Takovej golf to je nuda, kočinko."
A ona na to kývla, a ne malinko.

Sakra, vtom vidím modrej maják
A v něm chlápek, co chrání bezpečnost.
„Milej pane, ten váš bourák.
Patří do šrotu, a za svou hazardnost
Dostanete flastr, čeká vás lapák,
 A vás odvezu domů, slečinko."
A ona na to kývla, a ne malinko.


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Alweer een recensie

Een beschouwing in sonnetten van

De ziel is een pannenkoek van Patty Scholten

 

 

Het is een wonderbaarlijk wapenfeit:

een leven vormgegeven in sonnetten.

Een kunst op zich om je daartoe te zetten,

je deelt ook nog je ziel en zaligheid.

 

Als je het leest zie je een kleine meid,

een vrouw, een schrijfster, dame, in facetten,

en wordt een prentenboek van zelfportretten

een film met een verlengde sluitertijd.

 

Alsof je in zo'n miniboekje bladert

met heel veel van die kleine tekeningen,

waarin de optelsom van al die dingen

 

het leven als een stripverhaal benadert.

Zo'n boekje dat je na de laatste prent

het liefst daarna toch nog een keertje scant.

 

Lees meer...

Koop koop koop