Jantje zag die applebottom
Van die spange spandexho
En hij wou die tanga ballen
Ook al was ze van zijn bro
Fokkit, zei hij, want mi brada
Zit toch in die jilla, aight
Hij kan mij nu toch niet met zijn
Pipa poppen, fok die shait
Maar ik ben geen backstabtype
Hij dronk aan z'n ginger beer
Effe tjappe, jonko smoken
Dan ik klop me eigen spier
Weg ging Jantje, naar die shoppa
Maar die smatje was niet doof
Die zei, fokkit, ik wil bana,
Klaasje zit voor tasjesroof
Hij heeft mij gezegd dat ik
Kon doen en laten wat ik wou
En nu wil ik kokkie geven
Boi, ik zuig je ballen blauw
Daarop ging ze aan 't schudden
Hoofd naar onder, bil omhoog
Later batsen, badaptaki
Jantje hield het niet lang droog
Die applebottom (Een story)
- Gegevens
- Geschreven door Quirien van Haelen
Uit het archief
Ansicht uit HappyLand
Flickr.com
Een sloppenwijk. Het vrolijk polychrome
bedriegt: wat hier op stelten balanceert,
heeft de tyfoon nog pas gedecimeerd.
Wat wind liet werd door water meegenomen.
Maar nauw voorbij de storm, de modderstromen
– de doden en vermisten koud geëerd –
zijn plastic, plank en plaat gehergroepeerd,
bijeengepuzzeld tot nieuw onderkomen.
Een plaatje waarop nooit een stip verandert.
De glimlach niet, de vruchteloze hoop,
de vliegen, ratten, rook, de gore lucht,
de vuilnisdiarree, die overbrugd
door catwalks, als een dodelijke stroop
veelkleurig naar Manila Bay meandert.
HappyLand is een sloppenwijk in Manilla, Filippijnen. De wijk werd in amper vijf weken tijd vol geraakt door drie opeenvolgende tropische stormen.