Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Wat stripteasedanseressen, gratis dranken
Hij is nu absoluut te ver gegaan
Hij zat meer in de kroeg dan in de banken
Een groepje dames kijkt hem vragend aan 

En dan verdwijnt zijn hoofd onder het laken
Hij zet zijn lippen om hun lekkers heen
Hij denkt dat niemand hem nog iets kan maken
Zo slagen zij de eerste keer meteen 

Dat rottige gevoel blijft aan hem knagen
Zijn zwembroek zit nog vol met tropisch zand
Zo’n  viezigheid kan hij zelfs niet verdragen

Een slok tequila zet zijn keel in brand 
Mijn vader is verloren, dat staat vast
Qua aard sta ik met hem in groot contrast

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

In memoriam



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.

Koop koop koop