Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

- Live fast, die young and leave a good-looking corpse -Knock on any Door, script John Cherry Monks jr. 

Ooit leefden we met vele op een kluit
We werden toen het hele jaar verwend
Met klaver, wortel, witlof, koolblad, spruit
Tiengranenbrood en verse stukjes fruit
Al had het leven toen geen happy end

Ik heb mijn ren al tien keer rondgerend
Met dikke tranen op mijn witte snuit
Omdat ik nooit die weelde heb gekend
Ik word niet vetgemest, maar ingeënt
En vaak moet ik er van mijn baasje uit

Nee, vroeger was er altijd iets te schrokken
Maar vet konijn is nu niet meer de trend
Mijn baasje gaat op eerste kerstdag wokken
En ik krijg vast weer van die droge brokken

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

eenacter (slot)

“Dit is het nieuwste hier”
(wijst op een speelgoedje)
“Mannetje-vrouwtje voor
op het dressoir.” 

(drukt op een knop) “Door de
radiografische
aandrijving doet hij het
uren met haar!” 

*

“Toe, niet zo preuts, meneer.
Is u een mietje soms?
Zeg dat dan.”
(zucht, plukt een
pluis weg en blaast) 

(dan:) “Wat? De Elzeviers
Filatelistengids?
Sorry, maar dat is 
de winkel hiernaast!” 



Doek valt onmiddellijk
alle verlichting uit;
onze Jeroen zegt
tevreden: ‘Ziezo’ 

En in de zaal roept een
applaudisserende
massa minutenlang:
‘Bis!’ en ‘Bravo!’
   

***