Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 Willie wist maar een paar reacties los te maken en dat verbaasde me niet echt, al is het moeilijker een originele te maken dan de meeste mensen denken. (Ik ga er maar gewoon van uit dat ze dat denken). Dan maar verder met onze reis en nu iedereen een beetje is bijgekomen van het Stuk wordt het tijd iets aardigs te zeggen van de Angelsaksen, waar ik zo op gemopperd heb.
Er worden door hen wel degelijk ook nieuwe versvormen ontwikkeld.
En het Stuk was ook een mooie en voorzichtige inleiding in de Dorsimbra, omdat die een combinatie vormt van een ouderwetse, degelijke en beproefde vorm en modern vrij vers.
Deze vorm is ontwikkeld door Frieda Dorris, Robert Simonton en Eve Braden (‘verklaar de naam Dorsimbra’) en bestaat uit drie coupletten van elk vier regels:

Couplet 1: vier regels als in een Shakespearesonnet (pentameter en rijmschema abab)
Couplet 2: vier korte en pittige regels in vrij vers
Couplet 3: vier regels in pentameter en blank vers; de slotregel is gelijk aan de beginregel.

Overlopen van de zinnen van het ene naar het andere couplet en binnenrijm (binnenhalfrijm) kunnen helpen de innerlijke samenhang te versterken. Een aardige vorm met mogelijkheden.
Een voorbeeld:

De pandabeer maakt veel gevoelens los:
Die zwarte vlekken in die witte kop
Dat kleurt zo prachtig bij het bamboebos
En dan dat neusje als van zoete drop!

En dat loopt de godganselijke dag
Bamboevretend en
Slingerschijtend
Rond te sloffen!

Wat is dat nou voor specialisatie
Alleen maar bamboe eten en niets meer?
Zo vráág je om extinctie, stommeling!
De pandabeer maakt veel gevoelens los

Een aardige vondst, niet moeilijk, maar met een heel eigen sfeer. Ik wacht handenwrijvend op de inzendingen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Crisissonnet

Ik loop met mijn lieftallige vriendin
Gezellig door de drukke Kalverstraat
Totdat ze iets te vrolijk naar mijn zin
De eerste kledingwinkel binnengaat
 
Ze komt terug met een ‘geweldig jasje’
Een ‘enig truitje’ en een ‘hippe broek’
Voor ieder koopje draag ik nu een tasje
‘Ah Theo kijk, precies waar ik naar zoek!’
 
‘Maar wacht...’ Te laat, ze is alweer verdwenen
Zo gaat dat nog een uur of zeven door
Ik word een tassenmagazijn met benen
Mijn spieren trillen elke pas in koor
 
Dus wat onze regering ook besluit
Mijn koopkracht gaat per winkel achteruit