Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

 Willie wist maar een paar reacties los te maken en dat verbaasde me niet echt, al is het moeilijker een originele te maken dan de meeste mensen denken. (Ik ga er maar gewoon van uit dat ze dat denken). Dan maar verder met onze reis en nu iedereen een beetje is bijgekomen van het Stuk wordt het tijd iets aardigs te zeggen van de Angelsaksen, waar ik zo op gemopperd heb.
Er worden door hen wel degelijk ook nieuwe versvormen ontwikkeld.
En het Stuk was ook een mooie en voorzichtige inleiding in de Dorsimbra, omdat die een combinatie vormt van een ouderwetse, degelijke en beproefde vorm en modern vrij vers.
Deze vorm is ontwikkeld door Frieda Dorris, Robert Simonton en Eve Braden (‘verklaar de naam Dorsimbra’) en bestaat uit drie coupletten van elk vier regels:

Couplet 1: vier regels als in een Shakespearesonnet (pentameter en rijmschema abab)
Couplet 2: vier korte en pittige regels in vrij vers
Couplet 3: vier regels in pentameter en blank vers; de slotregel is gelijk aan de beginregel.

Overlopen van de zinnen van het ene naar het andere couplet en binnenrijm (binnenhalfrijm) kunnen helpen de innerlijke samenhang te versterken. Een aardige vorm met mogelijkheden.
Een voorbeeld:

De pandabeer maakt veel gevoelens los:
Die zwarte vlekken in die witte kop
Dat kleurt zo prachtig bij het bamboebos
En dan dat neusje als van zoete drop!

En dat loopt de godganselijke dag
Bamboevretend en
Slingerschijtend
Rond te sloffen!

Wat is dat nou voor specialisatie
Alleen maar bamboe eten en niets meer?
Zo vráág je om extinctie, stommeling!
De pandabeer maakt veel gevoelens los

Een aardige vondst, niet moeilijk, maar met een heel eigen sfeer. Ik wacht handenwrijvend op de inzendingen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Mamatandoorigedichten

Stemverklaring

 
Ik zal op Ernest van der Kwast gaan stemmen
Zijn boek, genoemd naar moeders rijst met kip
Mama Tandoori, kwam op één met stip
Zijn vlotte stijl en taal zijn niet te temmen

Zijn concurrentie lijkt zich vast te klemmen
Aan hoop, maar zit al in een diepe dip
Want ook al doet ze artistiek of hip,
Het helpt niet, zelfs geen bloes vol strakke memmen 

Ernest staat met geluk op goede voet
En vechten zit de schrijver in het bloed
Ook moeders deegroller is lang niet mis

Ze maalt niet om een rijmfout als gratis
Want hoor nu, de NS Publieksprijs is:
Een beeld en geld en gratis reizen! GOED!

Frits Criens
 

 

Mama Tandoori

Maar hoe zou zo’n jurylid strakjes gaan stemmen?
Bij toeval misschien, als een koploze kip?
Of heel conscientieus, zoals wijlen Kees Stip?
Graag zou ik de storm der onzekerheid temmen

Want ik wil dit winnen. De vraag blijft dus klemmen:
Hoe paai ik die jury? Met nacho’s en dip?
Met pennen vol slogans als: ‘Bosman is hip’?
Of zijn ze chantabel (die foto’s vol memmen…)? 

De enige troef die ik heb, is mijn voet
En dan nog niet eens een van vlees en van bloed
Dus hopen maar dat ik geen enkele maat mis

Misschien krijg ik Mama Tandoori dan gratis
Tenslotte, opdat dit gedicht adequaat is,
Vermeld ik een deegroller hier, kort en goed

Hendrik Jan Bosman

Koop koop koop