Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft





Derde dinsdag van september

Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En voor de ochtend van haar bloei vergaan

Ik ween om bloedjes die op ongewroken
En hulpeloze arme bloempjes staan

Men roept wel dat m’n in de knop gedoken
Geknakte bloem, geen grond is voor een traan

En dat een nieuwe tijd is aangebroken
Waarin men mietjes zoals mij zal slaan

De woede van het volk is snel ontstoken
En voor de ochlocraat* breekt nu ruim baan

En net heeft onze Majesteit gesproken
(En droomde zuchtend van háár bloeitijd, aan

De tijd van warmte in haar kille knoken)
Ach, hoe dan ook zal het mij slecht vergaan 


*volksmenner



Ik vang de laatste tijd onderdrukt gemopper op, dat die Angelsaksiche versvormen niets voorstellen en veel te weinig een beroep doen op het ongelooflijk diepe denkvermogen van de hoogbegaafde Nederlandse plezierdichters. Om maar te zwijgen van de plezierdichteressen.
Hier dus maar een Britse breinbreker om de tanden op stuk te bijten; de pleiade.
De pleiade is bedacht door de Britse schrijfster en dichteres Vera Rich. De vorm ontleent zijn naam aan het zevengesternte in het sterrenbeeld Stier en bevat zeven coupletten.
De eerste twee regels worden in de volgende coupletten herhaald op de manier als in het voorbeeld, ze blijven dus op hun plaats. Elke regel is een jambische pentameter, dus de herhalingen hebben respectievelijk 4, 4, 2, 4, 4 en 2 lettergrepen.
Dat is alles.
Wie het zich minder moeilijk wil maken dan ik gedaan heb, zorgt ervoor dat de afbrekingen niet midden in een woord vallen, maar het leek me aardig, als extra handicap, uit te gaan van  bekende dichtregels in het openingscouplet. Dat maakt deze vorm een stuk spannender.
Het is dus geen voorschrift, maar de vorige vormen waren zo makkelijk dat ik een extra uitdaging wel wenselijk vond. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Kerstboomblues



De spar is opgetuigd met bonte ballen
Gekregen van mijn favoriete oom
Want dit jaar zijn we door een wilde droom
Voor jarenzestignostalgie gevallen

De stal met ouderpaar en kind, zo vroom
Dat je bazuinen aan het zwerk hoort schallen
De herders rond de kribbe met z'n allen
Vertolken een arcadisch home sweet home

Tevreden laten we de kurken knallen
Dit is het paradijs, ik vlij me loom
Naast Eva onder onze retroboom
En in het kaarslicht flonkeren kristallen

We hebben het orgasme niet gehaald
De Nordmann is ontzettend scherp van naald

 

Koop koop koop