Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Klooster

 

Geruisloos kom ik aan, zie hoe ik waardig schrijd
Met afgemeten pas, in wollig, bruin habijt
De wereld is ver weg, een wereld die ik mijd
Een wereld vol van zorg en geestelijke strijd
Waarvan ik, God zij dank, hierbinnen ben bevrijd
Hier heerst een kalme rust, geen afgunst en geen nijd
Ik kniel devoot terneer, ik bid en boet en wijd
Mijn tijd aan God de Heer; de mij gegeven tijd
Die hier afwezig lijkt en nutteloos verglijdt

 

 

Daar zijn we dan. Afrika. Reusachtig continent met vast een hoop poëzie. Eerst door de woestijn sjokken om de Arabische poëzie te vermijden, daar hebben we niets aan door het onmogelijk in onze taal toe te passen metrum. En het in onze taal onmogelijke monorijm. Al kennen we natuurlijk allemaal het afwijkende Perzisch kwatrijn.
Omdat de gidsen onbetrouwbaar blijken, het zal wel weer eens niet, zitten we tot mijn verrassing opeens in Ethiopië, een flink eind uit de route.
Maar dat komt wel goed uit, want dan is de cultuurschok minder groot.
Ethiopië is christelijk en bij een christelijke kerk hoort kerkgezang.
De mawaddes is een oude Ethiopische liturgische vorm en bekend, want door de roomse kerk in Europa overgenomen, en wordt meestal gezongen na de vespers bij het eerste hanengekraai en voor de metten. In Ethiopië is hij echter ook doorgedrongen tot de seculiere wereld. Dat is de wereldse wereld.
Maar denk eraan; ook als seculiere vorm is een zekere verhevenheid van de inhoud een vereiste, geen profaniteiten dus!
Prima vorm voor de beginnende doe-het-zelver
 

9 regels, allemaal alexandrijnen (zesjambig, met een caesuur in het midden) en monorijm, dus aaaaaaaaa.

Simpel en maar goed ook, want wat is het hier warm.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wedergeboorte

Het Vrije Vers, zo konden wij bemerken,
Is sinds een tijd weer min of meer on line
Al heeft het nu nog niet zo’n fraai design
Als waar men indertijd mee placht te werken.

Dat is omdat een stel ontaarde vlerken
Als hackers in de site gedrongen zijn.
Zij konden – en dat was bepaald niet fijn-
De vrijheid van het vrije vers beperken.

Maar zie, de poëzie bleek niet te stuiten
Door hackers noch door andere schavuiten
En zeker niet die van het genre licht.

Wat men ook nog voor pijlen op ons richt
Wij komen op den duur toch weer naar buiten
En publiceren hier een nieuw gedicht.

 

Hans Manders (21 november 2011)

 

 

 

 

Koop koop koop