Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Klooster

 

Geruisloos kom ik aan, zie hoe ik waardig schrijd
Met afgemeten pas, in wollig, bruin habijt
De wereld is ver weg, een wereld die ik mijd
Een wereld vol van zorg en geestelijke strijd
Waarvan ik, God zij dank, hierbinnen ben bevrijd
Hier heerst een kalme rust, geen afgunst en geen nijd
Ik kniel devoot terneer, ik bid en boet en wijd
Mijn tijd aan God de Heer; de mij gegeven tijd
Die hier afwezig lijkt en nutteloos verglijdt

 

 

Daar zijn we dan. Afrika. Reusachtig continent met vast een hoop poëzie. Eerst door de woestijn sjokken om de Arabische poëzie te vermijden, daar hebben we niets aan door het onmogelijk in onze taal toe te passen metrum. En het in onze taal onmogelijke monorijm. Al kennen we natuurlijk allemaal het afwijkende Perzisch kwatrijn.
Omdat de gidsen onbetrouwbaar blijken, het zal wel weer eens niet, zitten we tot mijn verrassing opeens in Ethiopië, een flink eind uit de route.
Maar dat komt wel goed uit, want dan is de cultuurschok minder groot.
Ethiopië is christelijk en bij een christelijke kerk hoort kerkgezang.
De mawaddes is een oude Ethiopische liturgische vorm en bekend, want door de roomse kerk in Europa overgenomen, en wordt meestal gezongen na de vespers bij het eerste hanengekraai en voor de metten. In Ethiopië is hij echter ook doorgedrongen tot de seculiere wereld. Dat is de wereldse wereld.
Maar denk eraan; ook als seculiere vorm is een zekere verhevenheid van de inhoud een vereiste, geen profaniteiten dus!
Prima vorm voor de beginnende doe-het-zelver
 

9 regels, allemaal alexandrijnen (zesjambig, met een caesuur in het midden) en monorijm, dus aaaaaaaaa.

Simpel en maar goed ook, want wat is het hier warm.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

XXXL

Ze modelleert haar eigen silhouet
om alles wat te ruim zit te maskeren
en draagt daarom een vleeskleurig korset.

De veters rijgt ze strak en nauwgezet
als ze zich insnoert om te corrigeren.
Ze modelleert haar eigen silhouet.

Denkbeeldig doet ze soms nog aan ballet
al past ze voor geen meter in die kleren
en draagt daarom een vleeskleurig korset.

Haar eetlust wordt gevreesd aan elk buffet.
Men zegt wanneer ze komt om te dineren:
ze modelleert haar eigen silhouet.

Zo leeft ze in een pantser vastgezet
en blijft daarbinnen hevig expanderen.
Ze modelleert haar eigen silhouet
en draagt daarom een vleeskleurig korset.



Koop koop koop