Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De held van Labbertong IX

‘Vertel eens, Rem, hoe zat dat nou met buitenspel?’
Vroeg na de match kantinejuffrouw tante Nel
‘En interesseert die rode kaart je echt geen biet?’

‘Ach Nel, hij ging zijn boekje elke keer te buiten

Ik snap dan ook die man in ’t zwart gewoonweg niet
Hij floot voor ieder wissewasje razend snel
En trok na ieder commentaar steeds aan de bel
Terwijl hij na een doodschop verder spelen liet

Oké, ik ging mijn boekje mogelijk te buiten

Ik had me achteraf veel wijzer moeten uiten
Me laten gaan op die manier was niet zo best
Maar ja, hoe kon hij nu tot buitenspel besluiten?
Ik voelde me daarom verplicht mijn gal te spuiten
Met: Hondenlul, krijg nou toch gauw de builenpest!

(slot volgt)


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bekort (naar het verhaal 'Rome' van Simon Carmiggelt)

Een vrome non was onlangs overleden.
De kloostermoeder wenste op haar steen
de tekst: ‘Hier rust Glorifica in vrede
als maagd geboren, en dat niet alleen

maar ook als maagd ten hemel opgenomen’.
Een lang verhaal. De steenhouwer verzocht
of als die zin er niet héél op kon komen
hij deze zelf bekorten mocht. Dat mocht.

Het klooster, dat maar weinig uit kon geven
had enkel voor een kleine steen wat geld;
de houwer had dus, door de nood gedreven
de tekst naar eigen inzicht opgesteld:

“Hier rust Glorifica, een kloosterling
die ongebruikt retour verzender ging”.