Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Luid getoeter druk gescooter
Veel gefoeter van opzij
Op de wegen in de stegen
Voelen wij ons vogelvrij

Vuile wassen uitlaatgassen
Verf en krassen op de wand
Worst’lend tussen trolleybussen
Hollen wij hier hand in hand

Leren jassen namaaktassen
Felle dassen in de straat
Criminelen in het helen 
Op je hoede voor het kwaad

Vuilniszakken autowrakken
Afvalbakken stinkend zuur 
Mamma Mia, pizzeria
Drie espresso’s ieder uur

Toch verveelden al die beelden
Die wij deelden geen moment
Dus wij werven voor wij sterven
Eens dient Napels ooit verkend!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Spekkedikken (Groningse gerechten deel 3)



Nog even en het jaar is weer voorbij
De klok staat laatste uren weg te tikken
Maar ‘t naderende einde wordt verzacht
Door uitzicht op een schaal vol spekkedikke

De kater komt opdringerig langszij
Probeert door onophoudelijk te likken
De onrust weg te halen uit zijn vacht
Hij kent niet het genot van spekkedikke

Dan volgt het hoogtepunt, de buurt staat blij
Vrijwillig in de dichte rook te stikken
Van vuurwerk dat een gat slaat in de nacht
Gelukkig is er thuis nog spekkedikke

Aansluitend op die nacht vraagt men aan mij
Of ik iets van het nieuwe jaar verwacht:
Niet veel, maar aan het eind wel spekkedikke