Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



‘In Brabant is de laatste spreeuw gevlogen’
Zo sprak een buurvrouw in een jammerklacht
De winter klopt, en in haar monologen
Aanhoorde ik een zweem van mededogen

‘De laatste spreeuw. Hun trek is thans van kracht
Verdomd, ik zag ze met mijn eigen ogen
’t Is hard, soms denk je dat ze ons niet mogen
Gevlucht, als dieven in de najaarsnacht’

Het lieve mens dat mij dit ‘nieuwtje’ bracht
Had in de verste verte nooit verwacht
Dat haar geouwehoer weloverwogen
Door mij ooit in een versje werd herdacht

De laatste spreeuw kan zo op aanzien bogen
Maar wat te doen met buuf van nummer acht?


(Schaduwgedicht op 'In Lapland is de eerste sneeuw gevallen' van Drs. P)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vetzucht



Er heerst een nieuwe rage op de buis:
Programma’s over hele dikke mensen
voorzien van onvoorstelbaar vette pensen,
ze komen elke avond bij je thuis.

Je ziet een vrouw van rond zeshonderd pond
amechtig op een luchtmatras gelegen,
het arme mens kan zich niet meer bewegen,
de poep loopt door een pijpje uit haar kont.

Ze laten je ook eindeloos bekijken,
hoe mensen zich vervreten aan Big Mac
of hotdogs dan wel eieren met spek.
’t Zijn meest Amerikanen die er prijken.

Nee negers uit een droog en heet gebied
die zie je in dat soort programma’s niet.