Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Zowel de dood als ook de gladiolen
Om hier te mogen liggen is geen straf

Terug naar de ingang in gepaste draf
Alwaar ik mij alsnog een kaart verschaf
(Een goede plattegrond wordt aanbevolen)
Dan loop ik toegewijd mijn wishlist af
Een lijst met wel zo’n twintigtal idolen
Maar wegens mijn al snel versleten zolen
Scheid ik doordacht het koren van het kaf

Zowel de dood als ook de gladiolen

De rustplaats van Simone blijft verholen
Bij Oscar Wilde z’n tombe sta ik paf
Ontelbaar lipstickmonden als symbolen
En waar wat jonge lieden samenscholen
Ontwaar ik plots Jim Morrison z’n graf
Zijn borstbeeld werd uiteindelijk gestolen
Nadat het eerst vernield was - o hoe laf -
Rust verder zacht, Bècaud, Chopin, Piaf

Om hier te mogen liggen is geen straf
Zowel de dood als ook de gladiolen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Violossimo



Het meisje is een jaar of zes 
en speelt heel leuk viool.
Ze gaat nu al een poos op les,
beheerst knap de triool.

Haar vader groots van ijdelheid, 
daarbij gefortuneerd,
ziet wond’ren in de kleine meid.
Zij wordt geadoreerd.

Dus geeft hij haar op heur verjaar
een prachtig instrument.
Een eeuwen oude Stradivaar.
Hij kijkt niet op een cent.

Zijn dochter blijkt niet bijster blij
met dat wat pa haar gaf: 
~Zo’n tweedehands is niets voor mij,
kon er geen nieuwe af?~

Koop koop koop