Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Bewaar me voor de helderheid der dingen
Het schone hemd, de reidans en de zon
Twee regels waarmee Komrij ooit begon
Die zeker ook met Tilburg samenhingen

Want iemand met twee doodgewone kijkers
En met een alledaagse doorsnee neus
Herkent en ruikt van ver die kruikenzeikers

Maar om me aan een hekeldicht te wagen
Dat vind ik hier een te basale keus
En bovendien valt elders meer te klagen

De moeder aller steden in ’t onfrisse
De schuilplaats voor de allergrootste kneus
Heet zonder twijfel, slik, zucht: Spijkenisse

Zucht, Spijkenisse, bewaar me voor de hel!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De vos en de raaf

raaf

kijk, daar loopt vos. zijn naam is rein.
vos is nog jong, niet groot en niet klein.
en daar is raaf. ze zit in de boom.
raaf heet an. ze is slim en niet sloom.
 
rein heeft een stuk brood in zijn bek.
an ziet het brood. En zij krijgt trek.
dat brood is voor mij, denkt an.
gauw maakt ze een heel slim plan.
 
wat ben je lief, rein. wil je een zoen?
je bent zo leuk. mag ik het doen?
rein denkt niet goed na. en zegt, ja.
an roept, hiep hiep hiep, kra kra.
 
an pikt rein hard in zijn snuit.
hij roept, au! het brood valt er uit.
an vliegt vlug weg met het brood.
rein is boos. en hij schaamt zich dood.
 
Mijn eerste rijm, ik zat al in klas 2
Op weg naar FORUMGOD van het VV