Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Een vrouw bad haar man om wat zon
“Ik zit op zo’n reisje te vlassen
Ik wil naar een Zwitsers kanton
Valt daar soms een mouw aan te passen?”

Wat zon vroeg de vrouw aan haar man
“Wil jij me soms helpen verrassen
Montreux lijkt me echt een leuk plan
Een tocht door de Zwitserse passen”

De man bracht de zon bij zijn vrouw
Hij zeulde met koffers en tassen
Met om de bagage een touw
Want zonder dat wou het niet passen

De vrouw bad om zon bij haar man
“’t Wordt tijd uit dit land te verkassen
De kou doe ik mooi in de ban
Daar wil ik voorlopig voor passen”

De man bracht zijn vrouw naar de zon
Vertrekpunt was treinstation Assen
Ze stonden daar op het perron
En checkten papieren en passen

De zon dacht de man van die vrouw
Schijnt strakjes op al haar terrassen
En ik blijf hier thuis in de kou
Al vond hij dat denkbeeld niet passen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

eenacter 2



“Neem die blondine hier!”
(knipoog) “Geen schoolkind meer.
Zeldzaam wat die ons aan
schaamwaren biedt. 

Kijk toch meneer wat een
uitvouwenswaardige
dame men hier in het
blad heeft geniet.”

 *

(vragend) “Te openlijk?
Ja hoor, dat snap ik wel.
U slaat van wat men juist
weglaat op hol.” 

(minzaam) “U geilt op het
speculatievere?
Oh, maar daar heb ik een
kastje van vol.” 



“Liever geen plaatjesboek?”
(lachend) “Een doenertje!
Ha maar dan heb ik voor
u iets aparts. 

Ruikt u maar eens aan dit
ejaculeerzalfje;
goedgekeurd door een
deskundige arts.” 

* (rolt een kapotje uit)
“Rubber met ribbeltjes
dat bij herhaald gebruik
toch nog niet lekt. 

Zelfs het hardnekkigste
episcopatenzaad
wordt er meteen mee tot
leven gewekt.”

(wordtvervolgd) 

Koop koop koop