Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een vrouw bad haar man om wat zon
“Ik zit op zo’n reisje te vlassen
Ik wil naar een Zwitsers kanton
Valt daar soms een mouw aan te passen?”

Wat zon vroeg de vrouw aan haar man
“Wil jij me soms helpen verrassen
Montreux lijkt me echt een leuk plan
Een tocht door de Zwitserse passen”

De man bracht de zon bij zijn vrouw
Hij zeulde met koffers en tassen
Met om de bagage een touw
Want zonder dat wou het niet passen

De vrouw bad om zon bij haar man
“’t Wordt tijd uit dit land te verkassen
De kou doe ik mooi in de ban
Daar wil ik voorlopig voor passen”

De man bracht zijn vrouw naar de zon
Vertrekpunt was treinstation Assen
Ze stonden daar op het perron
En checkten papieren en passen

De zon dacht de man van die vrouw
Schijnt strakjes op al haar terrassen
En ik blijf hier thuis in de kou
Al vond hij dat denkbeeld niet passen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Schaapskleren


Het is komkommertijd, half Holland bakt
Op warme stranden, zoekt in zilte golven
Verkoeling, is in zalig nietsdoen weggezakt
 
Te lui en onder quasi-nieuws bedolven
Heeft men geen oog voor een verdorven droom:
Ruim baan in Nederland voor wolven
 
De slang befluistert in zijn appelboom
Zijn faunavriendjes uit het land der blinden
Hun lobby ligt na Luttelgeest op stoom
 
De wolf terug, een nationaal gevaar
Hoe kan een zinnig mens dat nuttig vinden
Het ondier komt Roodkapje weer verslinden
Ik eis persoonsbeveiliging voor haar

Bundels