Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Een vrouw bad haar man om wat zon
“Ik zit op zo’n reisje te vlassen
Ik wil naar een Zwitsers kanton
Valt daar soms een mouw aan te passen?”

Wat zon vroeg de vrouw aan haar man
“Wil jij me soms helpen verrassen
Montreux lijkt me echt een leuk plan
Een tocht door de Zwitserse passen”

De man bracht de zon bij zijn vrouw
Hij zeulde met koffers en tassen
Met om de bagage een touw
Want zonder dat wou het niet passen

De vrouw bad om zon bij haar man
“’t Wordt tijd uit dit land te verkassen
De kou doe ik mooi in de ban
Daar wil ik voorlopig voor passen”

De man bracht zijn vrouw naar de zon
Vertrekpunt was treinstation Assen
Ze stonden daar op het perron
En checkten papieren en passen

De zon dacht de man van die vrouw
Schijnt strakjes op al haar terrassen
En ik blijf hier thuis in de kou
Al vond hij dat denkbeeld niet passen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Lieve dames, beste heren



aan wensen doe ik dus allang niet meer
verwensen wel, dat gaat soms stevig, hoor
al heeft een enkeling een streepje voor
een lieve dame of een beste heer

maar verder zeg ik: ga toch lekker door
naar waar, dat kan mij echt geen stuiver schelen
ik kan al dat gezever niet meer velen
men roept of brult maar wat in dronken koor

gezondheid? daarvoor is het nu te laat
en niemand heeft bij al dat wensen baat
door hulp en zorg wordt men pas echt geraakt

maar lieve dames, beste heren, kom
al klinkt het in dit licht een beetje krom
ik wens u wat het leven lichter maakt

Koop koop koop