Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik leg mijn vinger op zijn dik
Behaarde bovenlip en schrik
Hoezeer we lijken op elkaar
Alsof ik in een spiegel staar

Ik monster ogen, voorhoofd, haar
Vertrouwd en toch een beetje raar
Zijn in zichzelf gekeerde blik
Die man, mijn opa, dat ben ik

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Koop koop koop