Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Oei! ‘In verband met opening gesloten’
Dat kan, denk ik, alleen maar bij een brug
Maar nee, die foto is daar niet geschoten
Hier varen naar mijn weten nergens boten
Dus lijkt me die geschreven boodschap stug
Of maak ik mogelijk van deze mug
Een olifant en zijn het slechts malloten
Die uiterst vindingrijk en vliegensvlug
Hun nieuwe kledingzaak willen promoten
Ik kom straks wel na sluitingstijd terug!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ontbijt



Twee grauw geconserveerde mensenwrakken.
Als zij de beide kopjes thee inschenkt,
met laffe lauwe melk wat aangelengd,
laat zij, ontdaan van hoop, haar kinnen zakken.

Hij denkt ondanks haar smakeloze smakken
aan vroeger met een beetje nu vermengd
en glimlacht in de verte als hij denkt
aan hoe de dood hem spoedig in zal pakken.

Dan wordt hij wreed weer terug in nu gezet.
Het vals gesnerp dat hij zo zeer verfoeit,
maakt bruusk een einde aan zijn binnenpret.

“Ik zeg zo vaak: ‘Gebruik toch een servet!’
Kijk nou toch hoe je weer eens hebt geknoeid!
Dat overhemd dat heb je nog maar net!"

Koop koop koop