Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



We waren god, maar zaten zonder meid.
Dus lazen we begerig in één ruk
de avonturen van Jan Wolkers stuk
als medicijn tegen de eenzaamheid.

Ook Ik Jan Cremer werkte als een drug.
We raakten gaandeweg de onschuld kwijt
en voelden ons uiteindelijk bevrijd
op onze reis naar liefde en geluk.

Ten einde alle mores af te schaffen
ontstond de strijd tegen de constitutie,
de kerk en uiteraard de ouwelui.

Een kleine ritselende revolutie.
Eén ding: we bleven onverminderd paffen.
De provo’s dansten hoestend op het Spui.


* Het ontwaken in de jaren zestig.

Sonnet 12-5 uit de dit jaar nog te verschijnen sonnettenkransenkrans “De vaderlandse geschiedenis” onder redactie van Hilde van Beek en Bas Jongenelen.
(NB: de regels 1 en 14 waren voorgeschreven).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Herder



Een leven zonder haast, taboes of smetvrees
De dagen een relaxed doch vast stramien
Gespeend van deadlines, e-mail en de ratrace
In natjes en in droogjes wordt voorzien

Geen angst voor terrorisme bovendien
Of aandrang om je op te laten jutten
Een plasje en een poepje rondom tien
En verder in het zonnetje wat dutten

Hoe heerlijk zo je etmaal te benutten
Vertoeven zonder doodsbesef en geld
Niet plichtsgetrouw je uit te hoeven putten
Het baasje in de buurt is al wat telt

En ik, terwijl mijn hond daar vredig ligt
Vervaardig calvinistisch dit gedicht

Bundels