Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Michiel is zacht gezegd

Romantisch aangelegd

Zo schrijft Michiel gedichten en zo houdt hij van klassiek

De schrijvers die hij leest

Zijn er allang geweest

En heel zijn meubilering is antiek

 

Het leven dat hij leidt

Is ver van voor zijn tijd

Want hoe men tegenwoordig leeft, dat spreekt hem niet zo aan

En dat is heus niet slecht

Dat is Michiels goed recht

Maar hij begint een beetje door te slaan

 

De kleren die hij draagt

Zijn meer en meer gewaagd

Vaak draagt hij ribfluweel en zelfs zo’n componistenpruik

En schrijft Michiel iets neer

Dan gaat dan met een veer

En - logisch - met archaïsch taalgebruik

 

Ook heeft Michiel spontaan

Zijn Snoek pas weggedaan

Steeds minder voelde hij zich met die Citroën verwant

Michiel vond toch een paard

Meer passen bij zijn aard

En zo loopt alles steeds meer uit de hand

 

Wie loopt er nou vandaag

Nog met een lubbenkraag?

Pas heeft hij zijn piano ingeruild voor een spinet

Zijn Fender ging eruit

Dat werd een oude luit

Ook rookt hij pijp in plaats van sigaret

 

Je moest hem eens zien gaan

Met frak en kniebroek aan

’t Is om je te bescheuren, en het klinkt misschien wat cru

Maar hij loopt ongeveer

Al bijna evenzeer

Voor lul als al die jongeren van nu

Uit: De avond is nog jong (UNIT Academie, Nijmegen)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Met enige vertraging



Na een lange stilte is er weer een bundel verschenen van Lévi Weemoedt.
Reden genoeg om door dat pestweer naar de erkende boekhandel te gaan.
Maar de kilte die in de botten kruipt na lezing blijkt duidelijk aan het klimaat te liggen en niet aan de Pietpaaltjenssfeer die we gewend zijn van de schrijver.
Hij is in de bijna veertig jaar na het verschijnen van zijn eerste bundel uitgegroeid tot de zure oom die op verjaardagsfeestjes verongelijkt kijkt omdat niemand om zijn grappen lacht. Hij is het duidelijk kwijt en dat is jammer.
Het boekje voorziet helaas niet in een behoefte. Op mededelingen als: ‘Ze zeggen wel dat maart de maand is/ die speciaal door God gemaakt is/om iemand die nooit de jenever aanraakt/een idee te geven hoe een kater smaakt’ zit ik niet echt te wachten. Evenmin raak ik ontroerd door woordspelingen van dit kaliber:

GOEDKOPE VLUCHT

Moet je
ver?

Vlieg Ordin-
Air!

Of:

NIEUWE BERIJMING

De tekst is van
Huub Oosterhuis

Dus vóór het zingen
de kerk uit!

Hoe inhoudelijk correct dit advies ook is.
Hier en daar flakkert nog even het oude vuur en herkennen we de Weemoedt van vroeger, maar de pareltjes die dit oplevert zijn te weinig in getal om er een fatsoenlijk snoer van te rijgen die een bundel rechtvaardigt:

          GRAFSCHRIFT

De Heer is mijn Herder

          Bekijk
            het
           maar
          verder

Nee, helaas geen aanrader. Het enige wat ik aan kan raden is om in de erkende boekhandel, als je daar toch bent, het bundeltje ter hand te nemen en snel de paar leuke versjes  te lezen, zodat je toch met een lichte glimlach de grijze buitenlicht tegemoet treedt. Maar verder:

Wanneer ik zometeen naar de wc moet
spoel ik het door, al is het ook vol weemoed


Lévi Weemoedt Met enige vertraging
Nijgh & Van Ditmar
ISBN 978 90 388 9945 9
E 15,00

Koop koop koop