Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Pas zeven en ik liet me al verleiden
tot eerste stappen op het brede pad
Ik zocht, al wist ik toen bij god niet wat
en liet me stiekem naar beneden glijden

Onder de banken, benen van de meiden,
mijn reine jongensziel werd flink beklad
Ik zag bij Jannie, die ik stil aanbad,
een onderbroek. Een grote rood gebreide

En in de avondschoot, niet uitgespeeld,
naar bed gedwongen, goedenacht gekust,
heb ik zo vaak mijn handen stijf gevouwen
en plechtig vroom, als vaders evenbeeld,
gebeden. En ik zuchtte heel bewust:
'Heer laat me alstublieft met Jannie trouwen!'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Komkommertijd

Aardappelmoe

Zijn bintjes rotten in de regen
Daar kan de tuinder niets meer mee

De oogst is op één hand te wegen
De tuinder zit in de puree

Komkommertijd

Ook zijn komkommers rotten weg
Hij brengt zijn ploegschaar naar de lommerd
Gelukkig heeft hij nog een eg
En daarmee boert hij onbekommerd 

Bundels