Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik zit op het namiddagstrand
wat moe en vadsig bij te komen.
Daar komt over het hete zand
een wezen uit zeer stoute dromen.

Een vlotte tred, een slank postuur,
een strakke broek, goudblonde haren,
een topje... ach mijn smeulend vuur
laait op en komt niet tot bedaren.

Vooral niet als met zwoele lach
zij rechtstreeks naar me toe komt lopen
en ik heel hitsig peins: oh mag
ik dan tóch op dat wonder hopen?

Ik voel me als ze voor me staat
heel opgewonden, warm en blij.
Ze zegt: ‘Wat fijn dat ik je zie…’
tegen een knul vlak achter mij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vaticaanstad 21 februari

vaticaan

Papenberaadslaging
Ook paus Franciscus sprak:
Kinderbescherming als
Zaad van de kerk
 
Veel der aanwezige
Pedofilietoppers
Zochten bij jeugdzorg
Bevredigend werk
 

Bundels