Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Als ik haar zie, voel ik een diep verlangen
ik neem haar op mijn schoot en streel haar flank
en platte buik, haar lange hals zo slank,
ik word door inspiratiestorm bevangen

Maar ach, in plaats van zinderende zangen
komt uit haar binnenste een kille klank
ze reageert met een getergd gejank
de schaamte stijgt me dan ook naar de wangen

Dan leg ik haar mistroostig in haar kist
ik heb gefaald! Ik wek haar niet tot leven
mijn onmacht valt me onvoorstelbaar zwaar

Het stemt me droef, hoewel ik al wel wist
dat wat ik met haar wil, ze niet kan geven
ze is en blijft tenslotte een gitaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zwemmen

maarten 2

Mijn vraag luidt waarom Maarten van der Weijden
En met hem al die mensen in het land
Op elke brug en klappend aan de kant
Genieten van zijn zelf gezochte lijden
 
En als hij het dan ook niet haalt dit keer
Dan moet het volgend jaar natuurlijk wéér.
 
(Misschien omdat we teveel waarde hechten
Aan het idee dat je die ziekte moet bevechten?)