Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Als ik haar zie, voel ik een diep verlangen
ik neem haar op mijn schoot en streel haar flank
en platte buik, haar lange hals zo slank,
ik word door inspiratiestorm bevangen

Maar ach, in plaats van zinderende zangen
komt uit haar binnenste een kille klank
ze reageert met een getergd gejank
de schaamte stijgt me dan ook naar de wangen

Dan leg ik haar mistroostig in haar kist
ik heb gefaald! Ik wek haar niet tot leven
mijn onmacht valt me onvoorstelbaar zwaar

Het stemt me droef, hoewel ik al wel wist
dat wat ik met haar wil, ze niet kan geven
ze is en blijft tenslotte een gitaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Utrecht

IMG 1957

Wat kun je zeggen na die schietpartij
Wat woekerde er in dit daderhoofd?
Wie heeft het van gezond verstand beroofd?
Wie bracht het onderricht in barbarij?
 
Wie liegt dat men zo naar de hemel gaat
Is een der bronnen van dit aardse kwaad
 

Bundels