Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Twee grauw geconserveerde mensenwrakken.
Als zij de beide kopjes thee inschenkt,
met laffe lauwe melk wat aangelengd,
laat zij, ontdaan van hoop, haar kinnen zakken.

Hij denkt ondanks haar smakeloze smakken
aan vroeger met een beetje nu vermengd
en glimlacht in de verte als hij denkt
aan hoe de dood hem spoedig in zal pakken.

Dan wordt hij wreed weer terug in nu gezet.
Het vals gesnerp dat hij zo zeer verfoeit,
maakt bruusk een einde aan zijn binnenpret.

“Ik zeg zo vaak: ‘Gebruik toch een servet!’
Kijk nou toch hoe je weer eens hebt geknoeid!
Dat overhemd dat heb je nog maar net!"

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tegenzet

Een antwoord op de openingszinnen van Achterbergs Ballade van de gasfitter (I) en Spel van de wilde jacht (II). Ter navolging.

In het nooit, dat nog komt, zie ik U weer.
Naar ik hoop heeft u dan wat IQ meer

Hoe ook de schikgodinnen u onthemen,
Ik zou beslist de snelste route nemen

In 't onland stond een hert zo groot als God.
Ik was zijn evenbeeld, hij schrok zich rot

We zijn erbij gaan zitten op het mos
De broertjes Adam, Little Joe en Hoss

Het najaarsgoud is uitgebroken tegen
En heeft daarvan dit braakgebrek gekregen

Het cyclotron heeft ons atoom gespleten.
Maar een vergoeding kunnen we vergeten

II

De mens is voor een tijd de plaats van God
Die door Diens leefstijl nogal snel verkrot

De streek gaat liggen in het blauw vandaag
Kwajongen zit er niet mee in zijn maag

Nu gij geen ander wezen hebben kunt
Zet ik graag achter uw bestaan een punt

't Woord heeft het eerste en het laatste woord
Daartussen wordt alleen mijn vrouw gehoord

Een hemel uit de tijd der romantiek
In goede staat, een koopje: honderd piek

Uit verre aanvang met u
En met uw geest; dit was het voor nu!