Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



TOCHTJE OP ZEE

De zee, de zee klotst voort in eindeloze deining,
zodat ik van verveling maar vroeg aan de wijn ging.
Maar door de drankjes en dat eindeloze klotsen
sloeg ik op volle zee oneindig aan het kotsen.



BLOEMEN

Ik ween om bloemen in de knop gebroken:
ik viel met ’t zootje van mijn fiets
dus krijgt mijn lieve vrouwtje niets.
Nou ga ik als verzoening maar eens koken.



VERKEER

Ik ben een God in ‘t diepst van mijn gedachten
Maar dat is in het huidige verkeer
bijzonder link zodat ik keer op keer
de dokterspost bezoek met jammerklachten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voor Driek van Wissen

Mijn bundel is door Driek ooit gesigneerd
De titel luidt: Een loopje met de tijd
Het eerste vers lijkt aan hemzelf gewijd
Want lees maar wat het slotterzet oreert:

‘Maar als het laatste uur ooit heeft geslagen
Dan ziet men zwartomlijnd geschreven staan:
Te jong – hij was te jong om heen te gaan.’
 

Citaat uit het gedicht ‘Leeftijd’.
‘Een loopje met de tijd’, Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam, 1993.