Je brieven zijn gerafeld en versleten
Je ansichtkaarten stoffig en vergeeld
Maar alles wat je mij ooit hebt gemaild
Dat lijkt door Vader Tijd gewoon vergeten

Alleen de datum hoef ik te negeren
Ik vink het vakje ‘Ongelezen’ aan
En zie ineens een nieuw berichtje staan
Wat fijn dat we nog steeds corresponderen

Berlijn? Ja leuk! een weekend in april?
En ja, ik kom graag maandagavond eten
Natuurlijk zal ik ook snel laten weten
Wat ik voor mijn verjaardag hebben wil

Ik kijk naar alles wat je heb geschreven
En doe alsof ik er nog niets van wist
Je ligt al vele jaren in je kist
Maar in mijn mailbox wek ik je tot leven

(Uit de nieuwe bundel Personal Best)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Murk



Ik ben maar een Murk, dus wat moet ik?
Ik ben in de wereld gepleurd.
Had iemand verstandig besloten,
dan was dat beslist niet gebeurd.

Een Murk van een onbekend merk,
mufneuzig en brunzig van poten,
zoiets had mijn ma niet besteld.

Laat staan mijn pa:
hij lag in een deuk, maar niet heus
en wou me het liefste verloten.

Maar dat vond mijn ma toch te erg.
Dus sloot ze me op in een koekblik
en fietste daarmee naar het park
en knoopte mijn staart aan een berk.

Oote oote oote boe,
waar moest het met mij naartoe?
Ik klampte me vast aan haar jurk –
een Murk is nou eenmaal geen held.

Maar ach, mijn ma!
Ze scheurde zich los met geweld
en ging toen gewoon naar haar werk.

Hier hurk ik nu, zwaar in de kroten.
Ik knaag wat op boomschors en noten
en wacht tot de Gurkbork me wurgt.

Net heb ik mijn neus weer gestoten
dus ja, ik besta nog, vermoed ik.
’s Nachts zeur ik heel zacht: Oote oote.
Wat wil je? Ik ben maar een Murk.