Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Midden in een donker sprookjesbos
Lag een moddervette heks te zweten
Hans en Grietje zagen de kolos
Die het tweetal jammerend liet weten:

‘Heks zijn valt in deze tijd niet mee
En ik ben de bijstand niet vergeten
Maar ze zeiden bij het UWV
Dat ik eerst mijn huis maar op moest eten’


(Uit de nieuwe bundel Personal Best)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nee, niet weer!

Stupide voorjaar, koleriek geluid!
Het onkruid schiet gemeen de aarde uit,
mijn grote rozenbed schreeuwt om zijn snoei
en overal drenst speenkruid, schel in bloei.

Het hoge grasveld kijkt mij tergend aan.
Een mol is sarrend door het perk gegaan,
terrassen zitten onder kwelziek mos
en vogels krijsen al mijn weerzin los,

dus van mijn huis met tuin heb ik veel spijt.
In maart reeds baal ik van de wrange plicht
de klussen weer alleen te moeten klaren

en sinds het tieren van de grijze haren
heb ik rond half april steeds spit, wellicht
vandaar dat men ook spreekt van passietijd.



Uit: "De Tweede Ronde", herfst 2004

Koop koop koop