Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


Ach moeder met je dochter in de trein
Wat zuur dat ze zo'n last is in je leven
Dat ze zo jammert en niet stil kan zijn
Ondanks dat je je treffende refrein
Van 'Nee! Zit stil! En luister nou eens even!
Er onophoudelijk hebt ingewreven
Natuurlijk is ze nog wel jong en klein
Je hoopt dat in dat onvolgroeide brein
Een glimp van al die wijsheden blijft kleven
Als vader voel ik mee met al je pijn
Een kind blijft nooit eens rustig, lief en schoon
Je moet er wel naar snauwen op die toon

Dus is mijn vraag een tikkie overdreven
Maar zou je haar wat aandacht kunnen geven
Die nu bestemd is voor je telefoon?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Rozen & tomaten

groensppvda

Hoe zou het tegenwoordig gaan met Jan?
Wat moet zo'n man aan 't eind van zijn carrière?
Je hoort er daarna doorgaans weinig van
Ik zie hem voor me, fronsend in zijn serre
 
Daar kweekt hij biologische tomaten
Met mest en water, maar het valt niet mee
Hij staat er uren tegenaan te praten
Van binnen vloekend met een zachte G
 
Want ondanks het zorgvuldig irrigeren
Ziet hij wel dat het blad steeds slapper wordt
En moet hij tandenknarsend constateren
Dat zijn tomatenplant alweer verdort
 
Nu kan hij enkel groen van afgunst kijken
Hoe bij de buren rode rozen staan te prijken
 
 

Koop koop koop