Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


Foto Ivo de Wijs 


De dubbeldactylische 99 bracht gisteren een grote schare Peïsten bijeen om de geboortedag van de groterdangrootmeester te vieren. Traditiegetrouw bood het sfeervolle café Quartier Putain een heilzaam onderkomen. Dit keer werd het geen VicvandeReijtrede, maar een IvodeWijsvertoog om de gasten gloedvol te verwelkomen en te vertellen over de activiteiten en plannen van het Heen-en-Weerschap. Er werd gerept van het aankomende Jaar-en-Bewaarboek, onder redactie van de onvolprezen (en aanwezige) Jaap Bakker.
Daarin staat bijvoorbeeld een boeiend verslag van de vriendschap tussen Drs. P en de graficus Escher, opgetekend door de (eveneens aanwezige) P-biograaf Michèl de Jong.
Het voorgenomen feest ‘Drs. P in Carré’ zal helaas geen doorgang vinden omdat de programmeur van Carré ernstig te kampen had met affiniteitsgebrek, dus voor de viering van de honderdste verjaardag komt een andere locatie (en om verwarring te voorkomen ook een andere naam). Maar een aankomende kerstplaat en een nieuw boek met bladmuziek maken dit kleine euvel meer dan goed.

Het feestelijke gebeuren kreeg een vervolg toen de nog altijd hieperdepiepjonge Ringo Maurer zijn elektrische piano vakkundig ging bespelen en het gebrek aan versterker werd gelukkig ruimschoots gecompenseerd door de meezingende meute. Zo werd menig prostitueebezoek in de nabije omgeving voorzien van verrassende achtergrondmuziek. Velen van de kuddes toeristen waar de hoofdstad zo onder gebukt gaat bleven toch even staan om het ongebruikelijke schouwspel gade te slaan.
Wat zich verder afspeelde op het Oudekerkspleinterras kan door de rijkelijk vloeiende alcoholica helaas niet meer aan journalistieke betrouwbaarheid voldoen. Voor een juiste overlevering van de talrijke P-anekdotes en andere sterke verhalen dient u dus volgend jaar zelf te komen. Leve de doctorandus!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De reuzenschildpad Adwaita

                   Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Of jij de drager van de aarde bent?
Dan weliswaar toch een flink continent.
Calcutta herbergt jouw menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
nog zelfs Oost-Indiëvaarders heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Toch ging ook jij dood. Men behield je schaal en
een koolstofmeting moet nu gaan bepalen
of jij het oudste dier ter wereld was. 

Ja, één keer nog zo’n leven overdoen.

Als prins, minister, meid of schorpioen.
Want een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.

Een déjà vu?
Nee; Patty meldde dat ze per abuis een kladversie van haar gedicht had gestuurd en of we dat wilden vervangen door deze definitieve versie.
Maar dat doen we natuurlijk niet, we plaatsen ze allebei en zo hebben jullie ook eens een kijkje in de keuken: kunnen jullie leuk vergelijken.

Koop koop koop