Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


Foto Ivo de Wijs 


De dubbeldactylische 99 bracht gisteren een grote schare Peïsten bijeen om de geboortedag van de groterdangrootmeester te vieren. Traditiegetrouw bood het sfeervolle café Quartier Putain een heilzaam onderkomen. Dit keer werd het geen VicvandeReijtrede, maar een IvodeWijsvertoog om de gasten gloedvol te verwelkomen en te vertellen over de activiteiten en plannen van het Heen-en-Weerschap. Er werd gerept van het aankomende Jaar-en-Bewaarboek, onder redactie van de onvolprezen (en aanwezige) Jaap Bakker.
Daarin staat bijvoorbeeld een boeiend verslag van de vriendschap tussen Drs. P en de graficus Escher, opgetekend door de (eveneens aanwezige) P-biograaf Michèl de Jong.
Het voorgenomen feest ‘Drs. P in Carré’ zal helaas geen doorgang vinden omdat de programmeur van Carré ernstig te kampen had met affiniteitsgebrek, dus voor de viering van de honderdste verjaardag komt een andere locatie (en om verwarring te voorkomen ook een andere naam). Maar een aankomende kerstplaat en een nieuw boek met bladmuziek maken dit kleine euvel meer dan goed.

Het feestelijke gebeuren kreeg een vervolg toen de nog altijd hieperdepiepjonge Ringo Maurer zijn elektrische piano vakkundig ging bespelen en het gebrek aan versterker werd gelukkig ruimschoots gecompenseerd door de meezingende meute. Zo werd menig prostitueebezoek in de nabije omgeving voorzien van verrassende achtergrondmuziek. Velen van de kuddes toeristen waar de hoofdstad zo onder gebukt gaat bleven toch even staan om het ongebruikelijke schouwspel gade te slaan.
Wat zich verder afspeelde op het Oudekerkspleinterras kan door de rijkelijk vloeiende alcoholica helaas niet meer aan journalistieke betrouwbaarheid voldoen. Voor een juiste overlevering van de talrijke P-anekdotes en andere sterke verhalen dient u dus volgend jaar zelf te komen. Leve de doctorandus!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dèr Mouw revisited

'K ben Sinterklaas niet, en zit zonder geld.
In deez' verdoemde crisis, eerst mijn baan,
Toen liep de vrouw des huizes hier vandaan,
En ben 'k ook nog door een burn-out geveld.

Zo snel, de gang van een voorname haan,
Een speler in 't maatschap'lijk schoffelveld
Tot hulplooz', zelfgekweld' pantoffelheld.
Ziehier de ondergang; ik was Brahmaan.

En steeds vereerde 'k Haar, de Poëzie,
De harmonie van alle Schone Gunsten:

In plaats van liefde, b'dreef ik prosodie,
En op 't kantoor, orakeld'ik de Kunsten.

En nu! Tant pis! Zie ik het Brandend Licht:
Begin in Al's naam nooit aan Het Gedicht.