Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft


Foto Ivo de Wijs 


De dubbeldactylische 99 bracht gisteren een grote schare Peïsten bijeen om de geboortedag van de groterdangrootmeester te vieren. Traditiegetrouw bood het sfeervolle café Quartier Putain een heilzaam onderkomen. Dit keer werd het geen VicvandeReijtrede, maar een IvodeWijsvertoog om de gasten gloedvol te verwelkomen en te vertellen over de activiteiten en plannen van het Heen-en-Weerschap. Er werd gerept van het aankomende Jaar-en-Bewaarboek, onder redactie van de onvolprezen (en aanwezige) Jaap Bakker.
Daarin staat bijvoorbeeld een boeiend verslag van de vriendschap tussen Drs. P en de graficus Escher, opgetekend door de (eveneens aanwezige) P-biograaf Michèl de Jong.
Het voorgenomen feest ‘Drs. P in Carré’ zal helaas geen doorgang vinden omdat de programmeur van Carré ernstig te kampen had met affiniteitsgebrek, dus voor de viering van de honderdste verjaardag komt een andere locatie (en om verwarring te voorkomen ook een andere naam). Maar een aankomende kerstplaat en een nieuw boek met bladmuziek maken dit kleine euvel meer dan goed.

Het feestelijke gebeuren kreeg een vervolg toen de nog altijd hieperdepiepjonge Ringo Maurer zijn elektrische piano vakkundig ging bespelen en het gebrek aan versterker werd gelukkig ruimschoots gecompenseerd door de meezingende meute. Zo werd menig prostitueebezoek in de nabije omgeving voorzien van verrassende achtergrondmuziek. Velen van de kuddes toeristen waar de hoofdstad zo onder gebukt gaat bleven toch even staan om het ongebruikelijke schouwspel gade te slaan.
Wat zich verder afspeelde op het Oudekerkspleinterras kan door de rijkelijk vloeiende alcoholica helaas niet meer aan journalistieke betrouwbaarheid voldoen. Voor een juiste overlevering van de talrijke P-anekdotes en andere sterke verhalen dient u dus volgend jaar zelf te komen. Leve de doctorandus!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ervaren

ik zie de nimfen voor mijn oog ontluiken
ze kijken in hun prille schuld naar mij
met strakke truitjes boven blote buiken
en zien me telkens in mijn krantje duiken

de ene na de ander gaat voorbij
ik kijk van voor naar achter en opzij;
de lente laat me nieuwe bloemen ruiken
met flarden van een pas gemaaide wei

maar dan, wat mocht ik willen met zo'n kuiken
dat nauwelijks ontsnapt is uit het ei
nog in het dons, van alle butsen vrij?

nee, laat het schaap zich eerst maar eens misbruiken
door vader, vriend, door heel de maatschappij –
ik sluit wel aan hoor; achterin de rij

Koop koop koop