Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Het kleine vrouwtje pakte plots mijn hand
En trok me bij haar kermistent naar binnen
Ze zag in mij allicht een goede klant
En hoopte snel wat zakcentjes te innen

‘Zeg vrouwtje, ’ sprak ik quasinonchalant
U zult eerst mijn vertrouwen moeten winnen’
Haar ogen spuwden vuur. Ik vroeg: ‘Contant?’
Of kan ik hier in deze tent ook pinnen?’

‘Ik zie, ik zie…’ (nu moest ze wat verzinnen)
‘Ik zie u op een wit, verlaten strand
U bent een mooie vrouw aan het beminnen
‘Ik zie… dat u verschrikkelijk verbrandt!’

‘Genoeg!’, riep ik ontstemd: ‘Dit wordt te dol
Mevrouw, u heeft de zomer in uw bol!’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Sonnettenkranslegging



Voor mij geen rederijkgeknutsel
gekunsteld wrochtwerk krijgt geen kans
ik huiver van dit vormgefrutsel
van onmacht vaak een resonans
ik waag me niet aan hol gehutsel
want goede Hans behoeft geen krans

Koop koop koop