Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

demaenhefnacht

Recent verscheen een nieuwe bundel van Ton Peters (Dieren, 1952), op Het vrije vers ook bekend onder zijn pseudoniem Otto van Gelder. De presentatie vond op 1 november plaats in het Huus van de Taol te Beilen. De maon hef nacht under de nagels bevat gedichten van de bekende Amerikaanse dichter Ted Kooser – winnaar van de Pulitzerprijs in 2005 en twee jaar lang Poet Laureate – en Peters’ vertalingen ervan in de Drentse taal.
Peters vond het vreemd dat een dichter van zijn kaliber in ons land nog niet vertaald was. Ofschoon Kooser geen lightversedichter is, nam Peters de prijzenswaardige taak op zich diens vrije verzen te vertalen.
Op de website van Woest en Ledig is een uitgebreid verslag van de presentatie te lezen. 
 
Uit de bundel het gedicht 'At the Cancer Clinic' en Peters' vertaling.
 
She is being helped toward the open door
that leads to the examening rooms
by two young women I take to be her sisters.
Each bends to the weight of an arm
and steps with the straight, tough bearing
of courage. At what must seem to be
a great distance, a nurse holds the door,
smiling and calling encouragement.
How patient she is in the crisp white sails
of her clothes. The sick woman
peers from under her funny knit cap
to watch each foot swing scuffing forward
and take its turn under her weight.
There is no restlessness or impatience
or anger anywhere in sight. Grace
fills rhe clean mold of this moment
and all the shuffling magazines grow still.
 
 
In de kankerkliniek
 
Ze wordt tot an de lösstaonde deur hölpen
die hen de underzuuksruumtes voert
deur twei  jonge vrouwen, heur zussen ducht mij.
Elk bög met het gewicht van een arm
en stapt veuroet met onverzettelijke
moed. Op wat een grote ofstand lek
te weden, holdt een verpleegster de deur lös,
glimlachend en heur anfieternd.
Wat is ze geduldig in de frisse, witte zeilen
van heur goed. De zieke vrouw
gloept under heur grappig breide mus
um naor het schoeven van elke voet te kieken
die heur gewicht um beurten drag.
Der is gien ongedurigheid of ongeduld
of kwaoigheid argenswaor te zien. Genade
vult de schone mal van het moment
en al de ritselnde tiedschriften valt stil.
  
De maon hef nacht under de nagels (Het Drentse Boek, 2019); ISBN 9789065090829, € 17,50
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ga niet die goede nacht in zonder strijd





Ga niet die goede nacht in zonder strijd,
luid hem met vuurwerk uit, de oude dag;
raas, raas wanneer het laatste licht verglijdt.

Wie wijs werd en beseft: zwart wint altijd,
mijn woord verwekt geen flits of donderslag,
gaat niet die goede nacht in zonder strijd.

Wie goed doet en met hoop zijn pad plaveit
maar broze daden niet meer dansen mag,
raast, raast wanneer het laatste licht verglijdt.

Wie wild de zon ving, zingend haar berijdt
en laat pas ziet: haar hindert mijn gedrag,
gaat niet die goede nacht in zonder strijd.

Wie, ernstig eraan toe, het licht al kwijt,
verblind wordt door een oog met sterrenlach,
raast, raast wanneer het laatste licht verglijdt.

En jij, mijn vader, bijna uit de tijd,
vloek, zegen mij met tranen, luid beklag.
Ga niet die goede nacht in zonder strijd.
Raas, raas wanneer het laatste licht verglijdt.


Vandaag is de honderdste geboortedag van Dylan Thomas, vandaar als hommage deze vertaling van zijn beroemdste gedicht:

Lees meer...