Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Ze raken  niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.

In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.

Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?

Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!

 

Er bestaat ook een gezongen versie van dit sonnet, te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/ 


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Utrechts sonnet (variant)



Het is al vijf voor twaalf en het wordt later
De zee kruipt langzaam naar Het Haringvliet
Het halve land verdwijnt onder het water
Maar Utrecht overstroomt waarschijnlijk niet

Er licht een mooie tijd in het verschiet
Het is al vijf voor twaalf en het wordt later
De zee kruipt langzaam naar Het Haringvliet
Maar Utrecht overstroomt waarschijnlijk niet

Hoograven blijft gespaard, de Dom en Zuilen
De Sterrenwijk houdt nét de voeten droog
Het halve land verdwijnt onder het water

In Brabant zal men zacht maar blijvend huilen
Zuid-Holland trekt de broekspijpen omhoog
Het is al vijf voor twaalf en het wordt later

Koop koop koop