Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ze raken  niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.

In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.

Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?

Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!

 

Er bestaat ook een gezongen versie van dit sonnet, te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/ 


 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Monarchie

Het koningschap, een feodaal fossiel
Of een der democratische juwelen,
Is in potentie een achilleshiel

Want weer hoort u partijen flink krakelen
En speelt als twistvraag  in de politiek:
Mag Majesteit wel een beleidsrol spelen?

Natuurlijk wel, roept de regentenkliek
Tot ongenoegen van de tegenstanders
Die dromen stiekem van een republiek

Ik heb het echt te doen met Beatrix
Die Moeder is van alle Nederlanders
Zij is de Koningin en kan niet anders
Laat Haar gerust met rust… Ze doet toch niks!  

Bundels