Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Vandaag wil ik wel eens wat anders kwijt
dan fraaie woorden en verfijnde zinnen.
Nochtans ga ik geen stoer pleidooi beginnen
voor schuttingtaal, daaraan heb ik het schijt

(pardon, een broertje dood). En tot mijn spijt
wordt er wat afgefucked ('t is géén beminnen!)
en worden muilperen verkocht aan kin en
bakkes, menig smeerlap sneuvelt in de strijd.

Ach kut, 'k help dit sonnet echt naar de kloten
want in het vloeken ben ik niet bedreven
en suggestieve taal is nooit ontsproten

bij 't voelen van mijn harde, stijve pen.
Ik heb nog nooit een geil gedicht geschreven,
misschien dat ik een preutse dichter ben...

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

een schapenstreek

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?