Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent





Hier zit ik dan, in zwart gepeins verzonken,

en leg me neer bij treurnis’ heerschappij,
want vriendschap die uitbundig werd geschonken,
leek op een dag de houdbaarheid voorbij.

Ik weet niet meer hoe onze stemmen klonken,
al liepen wij gestadig zij aan zij.
Een beeld dat, door de stroom des tijds verdronken,
mij plots weer overspoelt als bitter tij.

Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet

met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

39-2



‘LEVE HET SCHRAAGSCHROBBEN!’
STIL! luidt de standaardkreet
Van de pastoor op die yell
Vóór het werk

En deze galmende
Schraagschrobbersschrobschreeuwschreeuw
Echoot dan urenlang na
Door de kerk

Koop koop koop