Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft


(Illustratie Jaap van den Born)

De kratfuit floppert in zijn blootje
of zo u wilt: zijn nakie),
dan zie je dus het hele zootje
(en ik zeg niet: het zakie).

Maar wat is nu zo onverwacht
(tenminste, toch voor mij),
hij heeft er wel een stuk of acht
(van voren, op een rij).

Hij noemt ze zelf zijn flopgestel
(dus floppert hij ermee)
Ze zitten nooit eens in de knel
(ook niet in de puree).

Wat zeg je nu? Bah, dat is vies?
(zo'n kratfuit zonder broek)
Integendeel, hij is heel kies!
(al is zijn broek dan zoek)

Met wandelstok en vlinderstrik
(zo gaat hij steeds op pad),
met milde blik, galante knik
en blóót! (het is me wat...)



Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

eenacter

LEVE DE MIDDENSTAND!
- olijke eenacter

draait in het wereldberoemde
      CARRÉ 

Hoofdrol: de zeker nog
wereldberoemdere
filmcrack JEROEN (van james Bond dus)
      KRABBÉ 



Kijk, zo begint het dus:
blik in een winkelpand;
eigenaar, klant die wat schraapt
met de keel

verder wat nauwelijks
definieerbare
voorwerpen liggend in
bloedrood fluweel 



Eigenaar: “Leuk hier, hè?
kijkt u maar rond, meneer.
Ja mijn collectie is
schier onbegrensd –  

Ik zie meteen aan uw
jongemenerenblik
wat u” (een kennerslach)
“eigenlijk wenst.” 

*

 “Tut tut, niet sputteren
kijkt u dit blad eens in
alles…” (hij toont het hem)
“helemaal bloot. 

Zie hoe die wilde zijn
viriliteitssymbool
Indat onschuldige
dorpsmeisje stoot.”

(wordt vervolgd)

Koop koop koop