Het vrije vers

Nog een boek

• 
• 

Gegevens

Gemaakt op zondag 22 november 2009 18:07

Geschreven door Het vrije vers

 

Kerkhof

Een heuvelachtig, bosrijk, stil terrein
De graven hier zijn aangenaam discreet
Beneden valt een meertje te ontwaren

(Dit land heeft immers meren bij de vleet)
Er zijn wat vogels, soms ook wandelaren
En wie zich kalm houdt, krijgt al snel bezoek

Van eekhoorns, minder schuchter dan huzaren
Dit staat niet als natuurgebied te boek
Maar zij beschouwen het als hun domein

De levenden zijn zich ervan bewust
Dat men te Helsinki in vrede rust

Drs.P

 

Park 

Het is een groen en lommerrijk terrein
't Publiek gedraagt zich 's avonds zeer discreet
Je kunt zo hier en daar een man ontwaren 

Er komen nu bezoekers bij de vleet
Een homogene groep van wandelaren
Brengt hier een uiterst doelbewust bezoek 

Een knappe kapitein van de huzaren
Een pater die verdiept lijkt in een boek
Dit is voor een paar uren hun domein 

Je bent je dit bij daglicht niet bewust
Wanneer je eenden treitert voor je rust

Jaap van den Born


Tragedie

Een vrouw die in een treurspel moeder is
Krijgt vroeg of laat problemen met haar kind
Of wordt (indien nog maagd) geheid bedrogen

Een grijsaard is waanzinnig, arm of blind
Een debiteur ontmoet geen mededogen
Een militair sterft op het veld van eer

Kwaadaardige en droeve dialogen
Zijn ook nadelig voor de goede sfeer
En wat er ook gebeurt, 't is altijd mis

Veel kommer dus, die echter overgaat
Zodra men dan de schouwburg weer verlaat

Drs. P


Nostalgie 

Wat of er liefs en leeds verborgen is!
Oh, uit een weemoedsklacht om 't brave kind!
Hoe jammerlijk werd Sijmen hier bedrogen! 

Ook 't nieuwontwaakt geslacht is ziende blind!
Eilieve Heer; betoon toch mededogen!
Neemt U in acht; ik ben een Man van Eer! 

Dat zinsgebruik: die fraaie dialogen!
Het is niet Siegenbeek* maar meer de sfeer
Die ik in het computertijdperk mis 

Ik denk niet dat dat ooit nog overgaat
Ach, mijn geboorte is een eeuw verlaat 

Jaap van den Born

 * Prof. Siegenbeek spellinghervormer 1804


Laat

Een flinke jongen brengt het vroeg of laat
Tot president, professor of prelaat
"Mij lukt dat nooit meer", zeg ik dan gelaten

Maar als ik doordenk, word ik desolaat
Dan voel ik mij behoorlijk opgelaten
Een tranenvloed bevochtigt mijn gelaat

Ik zoek vergetelheid in destillaten
En roep de hulp in van mijn Consulaat
Een arts, of wat dan ook voor toeverlaat

Jawel, er rijmt nog aardig wat op laat
Ik denk dat ik het hier nu maar bij laat

Drs. P



Laat 

Een beeld dat zich omfloerst beschrijven laat:
Het koele slaapvertrek van de prelaat
De jonge koorknaap nadert hem gelaten 

Een ander beeld, al even desolaat:
De jonge vrouw die zich voelt opgelaten
Bill Clinton met een grijns op zijn gelaat

't Onschuldig wicht dat na wat destillaten
(Alweer een ander beeld) op 't Consulaat
De Consul ziet als steun en toeverlaat  

't Is beter dat ik het hierbij maar laat
Vandaar dus dat ik het hierbij maar laat

Jaap van den Born