Luspoëzie (Loop Poetry) is een vorm, bedacht door een zekere Hellon.
Vier regels met rijm abcb, that’s it.

Het laatste woord van de regels is tevens het eerste woord van de volgende regel.

Dit lijdt tot semi-diepzinnigheden als:

Skin so delicate

delicate as a rose

rose that will blossom

blossom as it grows

.

Rijmschema

abcb, of aa bb cdef gg hh ijkl mm nn. (zie hieronder)


Overige informatie

Ze heeft ook nog drie varianten bedacht: een nog ergere, waarbij het aantal regels van de coupletten vrij is en geen rijm vereist; een die bestaat uit één lang doorlopend couplet, zonder rijm (een soort sinterklaasnachtmerrie) en eentje die vreemd genoeg beter in elkaar zit, zoals in het voorbeeld.

Dit bestaat uit 2 rijmende distichons, gevolgd door een nietrijmend kwatrijn met luspoëzie, gevolgd door twee distichons en weer zo’n kwatrijn, afgesloten door twee distichons.

Het rijmschema is dan aa bb cdef gg hh ijkl mm nn.



De toren rijst op uit het duister
Er zweeft een zacht en vreemd gefluister

Op uitgesleten stenen trappen
Weerklinken doffe, holle stappen

Een edelvrouw, reeds lang gestorven
Gestorven door vergeefse liefde?

Liefde, door de dood gebroken
Gebroken, maar niet uitgedoofd?

En klinkt soms in de zomernacht
Met zachte stem haar stille klacht?

Zie ik daar achter de gordijnen
Een vrouwensilhouet verschijnen?

Voor eeuwig in de steen gevangen
Gevangen door haar hunkering

Hunkering naar wat verloren
Verloren en ongrijpbaar was?

Of was er haast met de facturen
En wordt er nu in overuren

En door een diepvriesmaal gesterkt
Hier ’s avonds laat nog doorgewerkt?

(Jaap van den Born, uit: een reis rond de wereld in 80 versvormen)

De toren



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Alvast een paar filosofen (deel 1)

Inleiding 

Zo gaan die dingen

Verloren in de nevel van de tijd
Schreef ooit een volk zijn vrome liedjes neer
Op deze basis volgden snel ook plichten

Want ritueel bepaalt een ware leer
En slechts met regels kun je mensen stichten
Dit vraagt weer om deskundig commentaar

Van lieden met diepzinnige gezichten
Die debatteren ernstig met elkaar
En daaruit volgt dan weer een godsdienststrijd

Dat leidt tot veel geloven op den duur
En tot een brede stroom literatuur

De heilige schriften der Indiërs, de veda's, stammen van 1200 v. Chr. Aanvankelijk bestonden ze uit heilige liederen (mantra's), waarschijnlijk nog van de Ariërs en later, toen de godsdienst zich formaliseerde kwamen daar voorschriften (de Brāhmana's) bij. Tussen 1000 en 200 v. Chr. werden de Upanishaden, filosofische verhandelingen, toegevoegd. De verschillende stromingen en scholen binnen het hindoeïsme baseren zich op de Veda, of gedeelten daarvan, of zetten zich daar tegen af, waardoor ze er toch mee verwant zijn. Het beruchte kastenstelsel komt van de tot 500 overheersende Brahmanen die erg op regelgeving, offers en rituelen gesteld waren. Het hindoeïsme is in wezen een vergaarbak van religieuze experimenten met meer dan 33.000.000 goden in hun pantheon en zeer flexibel. Krishna, een incarnatie van God: 'Hoe mensen ook nader tot mij komen, ik verwelkom ze, want het pad dat ze vanuit alle richtingen volgen, voert naar mij.' Het wezenlijke kenmerk is spiritualiteit: geen ander cultuur houdt zich zo bezig met de menselijke geest en zijn relatie tot het universele.

Lees meer...

Koop koop koop