Luspoëzie (Loop Poetry) is een vorm, bedacht door een zekere Hellon.
Vier regels met rijm abcb, that’s it.

Het laatste woord van de regels is tevens het eerste woord van de volgende regel.

Dit lijdt tot semi-diepzinnigheden als:

Skin so delicate

delicate as a rose

rose that will blossom

blossom as it grows

.

Rijmschema

abcb, of aa bb cdef gg hh ijkl mm nn. (zie hieronder)


Overige informatie

Ze heeft ook nog drie varianten bedacht: een nog ergere, waarbij het aantal regels van de coupletten vrij is en geen rijm vereist; een die bestaat uit één lang doorlopend couplet, zonder rijm (een soort sinterklaasnachtmerrie) en eentje die vreemd genoeg beter in elkaar zit, zoals in het voorbeeld.

Dit bestaat uit 2 rijmende distichons, gevolgd door een nietrijmend kwatrijn met luspoëzie, gevolgd door twee distichons en weer zo’n kwatrijn, afgesloten door twee distichons.

Het rijmschema is dan aa bb cdef gg hh ijkl mm nn.



De toren rijst op uit het duister
Er zweeft een zacht en vreemd gefluister

Op uitgesleten stenen trappen
Weerklinken doffe, holle stappen

Een edelvrouw, reeds lang gestorven
Gestorven door vergeefse liefde?

Liefde, door de dood gebroken
Gebroken, maar niet uitgedoofd?

En klinkt soms in de zomernacht
Met zachte stem haar stille klacht?

Zie ik daar achter de gordijnen
Een vrouwensilhouet verschijnen?

Voor eeuwig in de steen gevangen
Gevangen door haar hunkering

Hunkering naar wat verloren
Verloren en ongrijpbaar was?

Of was er haast met de facturen
En wordt er nu in overuren

En door een diepvriesmaal gesterkt
Hier ’s avonds laat nog doorgewerkt?

(Jaap van den Born, uit: een reis rond de wereld in 80 versvormen)

De toren



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Er was een meer en er was zon

Er was een meer en er was zon,
het blauw werd door geen wit gestoord.
De bootjes wenkten: kom aan boord.
Het was nog vroeg, de dag begon

alsof hij dag en nacht zou duren.
De maan nog steeds of reeds in zicht
genoot van ongesluierd licht
dat ons door wimpers heen deed gluren.

We reserveerden vast een boot,
om twee uur kon de pret beginnen.
Dus eerst nog zwemmen (dat was binnen)
en wandelen (het park was groot).

Een pick-nick met du pain, du vin
(in Frankrijk eet je op z'n Frans),
het grijs greep onderwijl zijn kans
en maakte aan mooi weer une fin.

We voeren uit, het zwemvest aan,
daarboven nog een regenjas,
de paraplu kwam goed van pas,
ook ín de boot ging water staan.

We toerden op het grijze meer,
we tuurden naar de grijze kant.
Een uur nadien, terug aan land,
het zwemvest uit... de zon kwam weer!

Koop koop koop