De lange busreis was het meer dan waard
Nu loop ik hier van Sent naar Vná en Tchlin
En elke nieuwe bergtop lijkt weer spitser –
Dit land heb ik al zo lang willen zien
Het uitzicht is gewoon een prentbriefkaart
de huisjes zijn wat popperig misschien
en menig autochtoon wordt al maar bitser
nu iedereen zijn mooie land wil zien
Maar klagen ligt gewoon niet in mijn aard
Al ging ik kopje onder in de Inn
Waardoor mijn nieuwe camera (mét flitser)
Niet veel meer van dit land kan laten zien
Een telg van hier is nu bij ons vermaard
Al bleef hij, ook uit overtuiging, Zwitser
Het doet me deugd zijn land een keer te zien
Grüsse aus Graubünden
- Gegevens
- Geschreven door Wilbert Friederichs
Uit het archief
En nu naar bad (Eindelijk voltooid)
Mijn bladerloze schaduw mijdt het water
En speurt de witte angst van eeuwen later
Ik wend mij af en doof mijn vale lichten
Ik heb een rein geweten zonder plichten
Mijn weemoed maakt de koele vlinder wakker
Van mij, getooide zelf, een dorre akker
Ik zie mijn grijze droefheid aan de kim
Die daar zo heilloos zit, o naakte schim
Aan wie'k mijn zachte treurnis zeg, in stromen
Als dauw die druppelt van de trage bomen
Zo druppelt in dit hart tezeer gehavend
Een droeve snik die glinstert in de avond
O, zie, hoe klaar en koel mijn schamelheid
In 't land van regen tot een bad bereid
Voor wie nu wezenloos voor zich uitstaart, klik hier voor een volledig begrip.