Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De een verbeeldt een kapstok op toneel.
De ander smeert faecaliën op lappen
of noemt een vingerwijzing 'stil ballet'.
Het gaat om kunst dus alle mensen klappen.

Pas op, kijk uit, want kunst is er zo veel
dat er geen zuigeling aan kan ontsnappen
en ook niet aan de ongeschreven wet:
wij maken kunst, publiek, dus gij zult klappen!
 
Maar wie schrijft desgewenst nog een rondeel?
Wie is er op een copla te betrappen
of op een balladette, een sonnet?
Wie dwingt me daarmee tot geestdriftig klappen?
 
Ik las zijn werk opnieuw en kijk nu scheel,
mijn pols doet zeer, mijn schouder is ontzet:
ja Drs. P - dan blijf je klappen.


Lang geleden, toen Drs. P de Blijvend Applaus-prijs ontving, schreef Wilbert Friederichs dit gedicht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Domsonnet (Utrechts sonnet 8)



Het lijkt wel op een stad met oude straten
En vaag bekende stegen, slecht verlicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

Waar tegels met vergeten regels praten
Zie je in alles alzheimer en jicht.
In alle hoeken zie je nieuwe gaten
En hoor je klanken uit een gek gesticht.

In alle hoeken zie je nieuwe gaten
Plus het genot van soortelijk gewicht,
Waar tegels met vergeten regels praten
In strofen uit een repeteergedicht.

De stank en dat verdomde carillon!
Maar soms ontsnapt er lucht uit de ballon.


(laatste twee regels uit Komrij's 'Gedicht zonder Dom')

Koop koop koop