Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

“Dit is het nieuwste hier”
(wijst op een speelgoedje)
“Mannetje-vrouwtje voor
op het dressoir.” 

(drukt op een knop) “Door de
radiografische
aandrijving doet hij het
uren met haar!” 

*

“Toe, niet zo preuts, meneer.
Is u een mietje soms?
Zeg dat dan.”
(zucht, plukt een
pluis weg en blaast) 

(dan:) “Wat? De Elzeviers
Filatelistengids?
Sorry, maar dat is 
de winkel hiernaast!” 



Doek valt onmiddellijk
alle verlichting uit;
onze Jeroen zegt
tevreden: ‘Ziezo’ 

En in de zaal roept een
applaudisserende
massa minutenlang:
‘Bis!’ en ‘Bravo!’
   

***

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Onschuld

Ik smeek je, liefste, wil me toch vergeven
Ook God scheldt kwijt aan mensen met berouw
Dat mannen ontrouw zijn, hoort bij het leven
En bovendien, schat, lag het aan die vrouw


Uit: Eeuwig rijzen, de Contrabas, maart 2011