Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Ik zie de nimfen voor mijn oog ontluiken
ze kijken in hun prille schuld naar mij
met strakke truitjes boven blote buiken
en zien me telkens in mijn krantje duiken.

De ene na de ander gaat voorbij.
Ik kijk van voor naar achter en opzij;
de lente laat me nieuwe bloemen ruiken
met flarden van een pas gemaaide wei.

Maar dan, wat mocht ik willen met zo'n kuiken
dat nauwelijks ontsnapt is uit het ei
nog in het dons, van alle butsen vrij?

Nee, laat het schaap zich eerst maar eens misbruiken
door vader, vriend, door heel de maatschappij –
ik sluit wel aan hoor; achterin de rij.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het gras aan de Overkant

In ieder einde schuilt een nieuw begin,
dat willen veel religies doen geloven.
Dus na het ondermaanse volgt Hierboven
de zoete troost, Gods roze suikerspin.

Zo'n stelling geeft het leven toch meer zin?
Want ben je rijk of valt er niets te roven
en ben je clean of kierewiet gesnoven,
de hemeltram heeft plaats zat achterin.

Tenzij je het een tikje anders ziet,
dat al wie niet meer is, niet meer dan wás,
wie met of zonder zin het leven liet,
terugkeert als een bloem of geurig gras.

En dan gegeten wordt door geit of koe?
Ik ben dat nieuw begin op voorhand moe.

Koop koop koop