Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

‘Een bed?’ vroeg hun de herbergier,
‘Ik heb hier niets en niemendal
alleen een plekje in de stal.’
En weg was hij met bladen bier.

‘Ach, ’t is toch best gezellig hier,
wat maakt het uit’, sprak zij, ‘geen bal.’
‘Hou jij je mond dicht en beval!’
‘zei hij en plette boos een mier.

‘Hé, ezel’, sprak het grootste dier
met luide stem en veel plezier:
‘wat denk je dat het worden zal?’

De vrouw begon te persen: knal!
‘Een meisje!’ riep ze moe, maar fier.
‘Oh nee’, zei hij, ‘daar heb je ’t al!’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Afgemaakt

Gun uzelf vuurwerk, het is toch Oudjaar!
Grr! grommen honden, wij bijten u allen
Vakbond van honden gekant tegen knallen
Weest u toch wijzer, denk na en bespaar

Ons deze ongein. Elk jaar de sigaar
Maar deze keer gaan er slachtoffers vallen
Wij staan gereed bij de vuurverkoopstallen
Bor blaft ons toe, ja wij zijn er voor klaar

Tandengeblikker. Bor gromt omineus:
Wee wie alhier door aanwezigheid schittert
Billen of kuiten, geen moeilijke keus

Mensen, behandel ons minder onheus
Keer op uw weg, wij zijn ernstig verbitterd
Bloedbad of stilte, ziedaar onze leus!


De redactie was verrast dat er toch nog mensen het nieuwjaarssonnet ingevuld hadden en we vonden dit de leukste, al heeft Jaap van den Born zich hevig opgewonden over het enjambement tussen het eerste en tweede couplet.

Bundels