Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

schrik2
Foto: Creative Commons
 
Ik slenter nietsvermoedend langs een flat,
een avondloopje, zonder iets te moeten,
valt plofklaps daar een kerel voor mijn voeten.
Het scheelde weinig of ik was geplet.
 
Gesprongen dus, vanaf etage elf.
Zo’n vent denkt ook alleen maar aan zichzelf.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De zwanenbrug

Ze vliegen af en aan en aan en af
De zwanen op het rankgevormde hek
(De vleugels breed gespreid, steeds weer bereid
Tot landing of tot klapperend vertrek)

Of zeilen statig over ’t waterdek
(Stabiele zerken op een spiegelgraf)
De slanke hals slechts buigend naar de plek
Waar voedsel drijft dat soepel binnenglijdt

De fraaie brug verbeeldt dit ongeschonden:
Geen strakke, gestileerde rechte lijnen
Maar waaiervormen, schijnbaar uitgevonden

Voor dat wat zwanen zijn, die onomwonden
Na schilderbeurt en schoonmaak verder deinen
En dalen, stijgen of hun bochten ronden
 

 

Uit Voorlopige bestemming. Aanschaffen is het advies.