Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

vervelingpixabay
Pixabay
 
Mijn werk viel weg: coronavroegpensioen.
Mismoedig maakte ik mijn dagprogramma:
een lampje voor de koelkast bij de Gamma,
een kleine reparatie aan een schoen.

Van druk druk druk opeens naar laagseizoen!
Wat was het goed dat ik me toen beheerste.
Ik dacht: 'Wees wijs, beperk je tot het eerste,
dan heb je morgen ook weer iets te doen.'
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De vrouw zonder baan

hannelly1
WikimediaCommons
 
Op de receptie stond het vol cadeau’s en bloemen,
felicitaties voor haar man voor veertig jaar.
Ze stond vlak naast hem maar haast niemand kende haar.
Hij glom van trots toen hij zijn loopbaan hoorde roemen.
 
Hoewel ze zelf ook al die tijd haar steentje bijdroeg
en sinds haar jeugd voor iedereen had klaargestaan,
werd hij gelauwerd als de man die zelfs zijn baan
zo toegewijd was dat hij nooit of zelden vrij vroeg.
 
De knutselmiddagen op school, het oversteken,
het helpen in de bieb, op woensdag Rode Kruis.
Met oudjes zingen viel in de oneven weken.
 
De even weken stond ze achter het fornuis
met vluchtelingen. Maar als ze het vergeleken
dan ging hij werken en zijn vrouw was altijd thuis.