parsprototo

ClipArtKey

Aan tafel deel ik met mijn metgezel
wat ik die dag zoal heb uitgeplozen.
Ik zie een maal als functioneel verpozen
en heel geschikt als onderwijsmodel.
 
‘Als ik voor jou een bloemetje bestel,
bedoel ik een boeket, bijvoorbeeld rozen.
Dezelfde trant van taal heb ik gekozen
als ik in een gezelschap ‘neuzen tel’.
 
Een ‘pars pro toto’ heet zo’n woordenspel,
een stijlfiguur geput uit trucendozen
van redenaars en spraakkunstbollebozen.
Het houdt de aandacht vast, begrijp je wel?’
 
Haar glimlach was bevestigend en gul.
‘Natuurlijk. Jij bent zogezegd een lul.’
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voorlopige kennisgeving

Jolijn stond als een windhaan in het leven
Ze brak zich over elke scheet het hoofd,
Een zoekster die haar leven lang bleef zweven
En niemand haar vertrouwen dorst te geven

Hoe ik me ook voor haar heb uitgesloofd
Het jawoord heeft ze dertig jaar vermeden
Al waren wij een keer bijkans verloofd
Wat haar haast van haar zinnen heeft beroofd

Soms had zij liefst haar polsen doorgesneden
Ofschoon ze ook wel honderd jaar werd graag
Die kans hoort nu voorgoed tot het verleden
Want zij is domweg van de trap gegleden

Begraven of cremeren, is mijn vraag…
U hoort het morgen, of misschien vandaag



Frits Criens: 'Wat een toeval dat gedicht van Maarten Beemster. In mijn bundel die komend voorjaar bij de Contrabas verschijnt, staat een sonnet met nagenoeg dezelfde clou. De titel van de bundel wordt hoogstwaarschijnlijk: Zo’n plastuit lijkt mij ideaal. '