lichtpuntje
pixabay
 
Het leven is zwaar: dichter dezes
is kreupel, hardhorend en kaal.
Ik tel vierentwintig protheses
en sukkel fysiek en mentaal.
 
Ik hoor bij de topsenescenten,
Drion wacht me op met zijn pil,
al krijg ik nog steeds complimenten
vanwege mijn jeugdige bril.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verdwenen weelde



Een kaler aarde, boom- en waterloos, bestaat er niet.
Gelijk de leegte die in nevels voor mijn ogen hangt
en mijn verharde hart beroert dat mateloos verlangt
naar wilde weidebloemen, het bepluimde oeverriet.

Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.