'Een stelling', zegt een bij te Peize, 'behoor je netjes te bewijzen. Dus roept de Queen ononderbroken dat er te weinig wordt gestoken, dan moet ze dat wél onderbouwen en per direct een steekproef hou’en.'
De zwaarste harddrug is het weerloos zachte doeltreffend door hormonen aangemaakt, een middel dat verslaafden zo diep raakt dat er geen plek meer is voor een gedachte
Symptomen bij gebruik: langdurig smachten terwijl men alle werkzaamheden staakt en dag en nacht een zuigeling bewaakt die trouwens op een antwoord ligt te wachten
Verplaatst u zich een keertje naar zijn kant en voel hoe iemand jou zit aan te staren als een geobsedeerde surveillant
terwijl jij met jouw onvolgroeid verstand vergeefs probeert de toestand te verklaren: Hoe ben ik hier in vredesnaam beland?
Le berceau 1872, Berthe Morisot (wikimedia commons)
Hier rust ik in m’n kist — nogal een stomme Het kreng is aan de krappe kant, verdomme De rotte planken komen op me af Ik lig me, nu ik niet in staat ben om me Om te draaien in m’n graf (2x)
Een teckel uit Tynaarlo (bij Zuidlaren) wordt stuurman op het veer naar Ameland. Dat is natuurlijk zeer omstreden want een hondje kan toch helemaal niet varen?
Ik zat een tijdje naar het beest te staren, terwijl hij lag te slapen in zijn mand. Hij leek me helemaal niet bijdehand. Hoe kan dat mormel ooit zo'n klusje klaren?
De hedendaagse mens is wonderblind. Ook ik. Zelfs die ik zie, geloof ik niet. Een schoothond wordt een zeehond? Aan me reet!
Geef mij toch weer de ogen van een kind dat logica in ongerijmdheid ziet. De wereld is veel mooier dan ik weet.
Ik wou wat snuisterijen voor m’n vrouw Omdat ik rood sta moest ik iets verzinnen Dus kroop ik door een raam het Louvre binnen Ik sloeg mijn slag en smeerde hem toen gauw
Ik heb nu sieraden van grote klasse Ik deed dat onlangs ook al zo in Assen
Een stuk koraal sprak laatst in Eke: 'Het mensdom zegt dat wij verbleken O mens, geef ons toch meer krediet er ligt iets moois in het verschiet we gaan er vast wat op verzinnen als wíj aan grijze massa winnen'
Mijn hoofd loopt om Het werk, de huur en kinderschaar Mijn hoofd loopt om waardoor ik iets vergat heel dom Ik ging op weg in mijn peignoir Nu been ik recht naar huis toe, maar mijn hoofd loopt om
Een ezel speelde steeds in Zele zo zalig op zijn ukelele. Toen braken bij een accident zijn knoken en zijn instrument. Ze moesten al z´n poten spalken, hij leert nu zelf de noten balken.
’k Zie schapen, witgewold, ’k Zie rid- en runders draven, ’k Zie vo- en vlegels zich Aan wa- en bitter laven. Al is de stad ook vol van stu- en decadente’ Die speel- en alcohol Verkiezen boven lente, U, boe- en kippen-ren, U, lust- en korensc-hoven, U, var- en vlinderken, U stel ik ver daarboven! In ’t mooie voorjaarsweer, Gaan bloe- en ramen open, ’k Zie ieder met een bloem, Zelfs schoo- met anjers loopen, ’k Zie ei- en beuken staan, En dreu- en andre musschen. Wijl lij- (geen vrijsters!) slaan, ’k Zie kro- en meisjes kussen. En mensch en kunstenaars Zij dragen en zij eten Veel flam- en waterbaars, Bij ’t hij-, zij-, zwijgend zweeten. Geen pneu- slechts harmonie: De tweedracht wijkt voor vrede, De ru- voor poëzie, Juicht kin- en ouders mede! Want len- en warmte is daar, Mijn geest stijgt op, naar boven, ’k Wil nat- en morgenuur Met vul- en lippen loven!
Ter herinnering aan Charivarius (Gerard Nolst Trenité)
20-7-1870 -9—10-1946
Uit: Ruize-rijmen, Uitg. H.D. Tjeenk Willink & Zoon 1922
altijd een klus of een probleem te fiksen, we zijn gericht op doel en resultaat, vergeten bezigheid met rust te mixen.
Daarnaast is er de prikkeloverdaad, u krijgt geen kans om nutteloos te niksen: sociale media van vroeg tot laat, u zit te Instagrammen en te X-en.
U wilt een tijdje niets, maar weet niet hoe? Ik heb een tip die u zal kunnen baten: STOP NU met lezen en negeer de clou, als oefening om prikkels los te laten.
(pauze)
Hebt u de kracht hiervoor niet opgebracht? Dan bent u toch verslaafder dan ik dacht.
Ik lach me dood nog voor ik het besterf Het Klaasfeest krijgt een nieuwe kleurencode Het pietenzwart gaat dit jaar uit de mode Er is een run op HEMA vingerverf
Ik lach me rot, ik hou het echt niet droog Kijk al die Pietjes paarse strepen trekken Ze kleuren zich met rood-geel-blauwe plekken Kijk daar, een groene klodder in je oog
Het maakt niets uit, uw Sint is kleurenblind De kleintjes worden vrolijk ongevraagd In stad en land, in wijken en in dorpen Tot zingen en tot springen uitgedaagd Aan heerschappij en knechtschap onderworpen Een Piet is altijd zwart, dat weet elk kind