Ze zijn om vijf uur ’s nachts al uit de veren, begeven zich in stilte naar de kerk en wijden zich daarnaast aan werelds werk om geld voor hun abdij te genereren.
Al steken mensen vele kaarsjes op en kopen zij geregeld rozenkransen, toch zagen deze paters eerder kansen met zuiver water, gerstemout en hop.
Ik mijmer bij zo’n glas vol zonneschijn: wat voelt het goed om donateur te zijn!
Door stormwind kwam een hop uit Echt toevallig in Den Haag terecht, waar hij zijn grote liefde vond. Nu hopt en vliegt hij zingend rond, als trotse vader in zijn nopjes met zeven Echtse Haagse hopjes.
Ik weet allang niet meer hoe of ze heetten Ik denk Suzan, of Maaike, was het Bep? Op Tinder of op Parship in de app Maar hun gezicht ben ik helaas vergeten
En op die site voor hoger opgeleiden Dat durfde ik natuurlijk best wel aan Daar hadden Ellemiek, Elise, Sjaan Veel babbels, voordat onze wegen scheidden
De ommetjes door bos of over ’t strand Ik zou ze achteraf niet kunnen tellen En altijd dagje later even bellen Zo hou je ze het beste in de hand
Hoe vaak ik wel niet samen heb ontbeten Ik hoor u zeggen:’Mán wat kandidáten!’
We vielen ooit in dubbelzijdig tape En kleefden sinds die dag zo innig samen Dat yin en yang bij ons op cursus kwamen We waren als het pompje en de zeep We liepen onopzettelijk synchroon En zaagde ik een plankje voor mijn boeken Was jij al de verbanddoos aan het zoeken We waren als de sperzie en de boon Ik wist na ‘schat..’ al wat je van me vroeg De wasmand bij de gangdeur zei genoeg
Lectio latina Onder mijn neus groeiden Twee plukjes dons Daar ik veel last had van Onderoplettendheid Kwam ik niet verder dan Tam Pax Tam Pons* -/- Puistige jongeling Schoonheid in spiegelbeeld Amor kwam langs en Liep lachend voorbij Nog niet behept met een Testosteroncomplex Was er slechts voetbal En scouting voor mij -/- Derde gymnasium "Waarom ontloopt ge mij?" Ik was Narcissus En Echo was jij Wij snapten niks van die Metamorfosequatsch Knuffelden stiekem Het tweede uur vrij -/- Bromfiets en basgitaar Meisjes in overvloed Ik zat gebamzaaid – Althans in mijn hoofd Tot ze mijn hart met haar Allesverstillende Echostem eeuwige Trouw had beloofd *onzinkreet, betekent zoveel als: "Zo de vrede, zo de brug"
Hal RoachStudios, Public domain, via Wikimedia Commons
Geen slapstick die ik zo frequent bekeek. Als kind vond ik hun kolder pure fun. Hoe zwart of wit het leven wel eens leek, ze steunden elkaar steeds door dik en dun. Helaas, wat ooit een mooie vriendschap was, verzandde in een einde zonder kleur door vrouwen, geld, maar ook obesitas. Ze konden niet meer samen door één deur.
Het is vandaag weer overvol: migraine, astma, buikpijn, griep, paniekaanval, cholesterol, een indigestie, een poliep. Er wordt geleden en getreurd, men voelt zich depressief en moe en zit te wachten op zijn beurt, een enkeling tot bloedens toe. Mijn rol? Ik zorg voor wat vermaak, zo’n ziekenboeg moet opgepept, mijn spelletje valt in de smaak: ‘Ik heb ik heb wat jij niet hebt.’ Dan moet je raden van elkaar met welke kwaal de ander tobt. Ik heb met krukken en brancard al vele wachtenden gefopt. Mitella om mijn elleboog, een angstaanjagend hoestprobleem, een gipskraag, een bepleisterd oog, terwijl ik kom voor mijn eczeem. Het wordt steeds schalkser toegepast, het is gegroeid tot fenomeen, of men nu maalt of moeilijk plast, men veinst zich doof of slecht ter been. Er wordt geanimeerd gegrapt, we lachen ons een deuk, een bult. Soms is een kneus zo opgeknapt dat hij vertrekt vóór het consult.
Zo'n tochtje in de skilift is genieten De beugel dicht en langzaam stijg ik op Het uitzicht naar de hoogste top is top Een witte wereld met wat groene sprieten Verheven zweef ik even door de bergen Ik voel me rijk in Oostenrijk vandaag De pistes kregen 's nachts de volle laag Daar dansen nu wat uitgelaten dwergen Een skiër roept grüß Gott als hij me ziet Ik schrik: zo hoog ga ik toch ook weer niet?
Nu tal van ouders in Amerika Hun kinderen naar merken gaan vernoemen Verwordt vast dit vernoemen tot verdoemen Want ga de consequenties maar eens na:
Men noemt een kind bijvoorbeeld vlot Armani Om zo een schijn van stijl te concipiëren Terwijl het enkel zal stigmatiseren Die uiterst statushongerige branie
De hoon die zo'n Armanikind zal horen Wanneer zij voor de Zeeman is geboren...
Mijn buurman wou de schutting renoveren. De auto van mijn opa gaf de geest. De schaakclub vierde pas haar lustrumfeest – of ik wellicht daarin wou investeren?
Het dak van het gemeenschapshuis ging lekken. Mijn tante zocht een sponsor voor haar boek. Een nichtje belde aan met pakken koek – of ik de Scoutingkas eens flink wou spekken?
Zo werd het langzaam duidelijk voor mij wat men bedoelt met VriendenLoterij.
Laatst reed hij hier, de Google fotowagen, met op het dak zo’n hightech apparaat dat kiekjes maakte van de hele straat, dus zwaaide ik, zodat ze mij goed zagen.
Op Streetview heb ik onderzoek verricht. Daar stond ik! Maar wat denk je? Geen gezicht …
Een jong konijn sprak laatst te Kaus: 'Ik ga lijp hard op dance en house Suzan & Freek en Roxy Dekker En ook op Boef ga ik dom lekker Dus ja, ik krijg zo'n flip van pop Dat ík vanzelf er Hip
De redactie feliciteert John de Rooy met zijn overwinning in de 81e afbakverzenwedstrijd