Ik had een mand vol hapjes meegenomen Mijn liefje zorgde voor het picknickkleed We waren op ons plekje aangekomen Ik had die mand vol hapjes meegenomen
Zij struikelde, de brie vloog door de bomen Door heel het bos weerklonk haar helse kreet Ik had een mand vol hapjes meegenomen Mijn liefje zorgde voor het picknickleed
ik ben al laat en sluit weer achteraan nog even snel verjaardagswijntjes halen maar Holland gaat opnieuw mijn dag bepalen geen hamsteraar die locals voor laat gaan
de laatste voor me in de karavaan mag zevenhonderd euro gaan betalen zijn stapel grote flappen doet hem stralen maar dan wordt zijn biljettencheck gedaan
er komen drie caissières aan te pas ik lees bij alle klanten onbehagen de man is met de aandacht in zijn sas
een karrenvracht aan poeder in zijn wagen de pakken zijn het antwoord op de vragen want Omo geeft nog steeds de witste was
Een langpootmug ging in Den Haag Een dagje uit - dat deed hij graag Hij dronk eerst koffie op het Spui En kocht toen op het Plein een trui Maar bovenal heeft hij genoten Flanerend op de Lange Poten
De vraag of zij zo moe is van het pezen gaat ver aan de fatsoensnormen voorbij, zo’n honderdvijftig jaar ver weg van mij beroept zij zich op zwijgrechten in dezen
Maar er zijn eerder lichtjaren te vrezen tussen de twee hier op het schilderij, hij heeft de dood voor ogen terwijl zij zichzelf vergeefs met drank zit te genezen
Haar denken draait in cirkels om het glas, het kosmische scharnierpunt van haar leven zolang het maar gevuld is met absint
Die groene fee komt dagelijks van pas bij elke nieuwe poging om te zweven totdat zij na een crash de bodem vindt
Zijn vader was een clown in Circus Renz, die tragisch om het leven was gekomen. Hij miste hem als clown, als pa, als mens, dus schrapte hij zijn vele toekomstdromen
en bracht zijn eigen ode aan het vak: hij werd zelf clown en nam zijn vaders spullen. Daarna hees hij zich in zo’n pipopak. Het bleken grote schoenen om te vullen.
Om fit te worden in het komend jaar: op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen Dat komt nu vast en zeker voor elkaar Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen
‘Op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen?’ mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan: ‘Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen? Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan’
Mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan Zij kan een schamper lachje niet bedwingen: ‘Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan Je acht jezelf in staat tot zulke dingen?’
Zij kan een schamper lachje niet bedwingen: ‘Dat komt nu vast en zeker voor elkaar? Je acht jezelf in staat tot zulke dingen om fit te worden in het komend jaar?’
De lucht van geitenstallen is geen feest Een tante van me had een woeste bok Een agressief en smerig ruftend beest En als ik er een keertje was geweest Stonk ik nog dagen later naar dat hok
De geitenhouderij, opnieuw amok Vermeerdert als bacteriënverwekker De kans op longontsteking, wat a fok Maar waar ik nog het allermeest van schrok Is hoofdgeit Wiersma en haar dom gemekker
Moge zoWaar ‘ t kersVerse Jaar fIJn en Van MarsepeIn zIJn
Met bovenstaande huisvlijt sluit de redacteur van dienst zich aan bij de dichter. Ook is dit bedoeld als uitleg voor hen die onbekend zijn met het chronogram.
'fijn schat, dat ik je auto even mag een broodje, want mijn maag begint te knagen' maar op de volle parking gaat het dagen dit is de eerste vuurwerkverkoopdag
ik pak mijn lunch en hoor al wangedrag de alfamannen die elkaar belagen in strijd om wie de jachttrofee zal dragen de grootste apenrots die ik ooit zag
je krijgt hier bij de Kaufland in de stad doorlopend van ons buurland volkstheater elk weekend met de hele bups op pad
ik ben een nieuw soort vreemdelingenhater de Hollander in mij krijgt steeds een kater ik heb het emigreren onderschat
2
de Kaufland is bezaaid met onze buren reclames klinken in hun eigen taal de meeste kassa’s zijn weer onbemand
ik kom natuurlijk uit hetzelfde land al zou ik nooit twee volle karren sturen en maak ik zeker niet zo’n hels kabaal
geen snelle kassa’s in dit filiaal er ligt een ware storthoop op de band mijn eigen boodschap kan een tijdje duren
de bodem van hun fles rosé laat los de inhoud dreigt de kassa in te lopen
het startschot om mijn mouwen op te stropen het Hollands stel doet niks, niet thuis, geen blos
'Dag meter, bij dit jaarbegin zijn al mijn mooiste wensen klaar voor weer een prachtig, zonnig jaar. Ik schep er nu al vreugde in!
Studeren zonder tegenzin, de afwas doen, geloof me maar: voortaan is niets me nog te zwaar opdat ik uw vertrouwen win.'
Die woorden zijn je reinste bluf. Ik heb iets op papier gezet, maar vind het hemeltergend suf.
Toch smeet ik zélf niet met mijn pet: het is een tekst die door de juf geplukt werd van het internet.
Voor wat betreft de aanleiding voor dit sonnet schreef Wim Gabriels het volgende:
Met Nieuwjaar lezen heel veel kinderen hun traditionele nieuwjaarsbrief voor aan meter/peter/etc. Bij mijn schoonfamilie gebeurt dat om praktische redenen meestal al enkele dagen vóór Nieuwjaar. Mijn zoon en zijn neef (die naar een andere school gaat, zo'n tachtig kilometer verderop) bleken allebei... exact dezelfde brief geschreven te hebben. Iedereen vond dat hilarisch, maar ik vond het tegelijk een beetje triest.
Eindelijk ben ik het
Dichter des Vaderlands
Logisch, het dichterschap zit in mijn
Bloed
Nu nog de Stip Prijs en
Poelifinario
En
Ik kan vredig mijn dood tegemoet
(Dit is het eerste gedicht van Frank Fabian van Keeren als nieuwe Dichter des Vaderlands, die door een commissie van 7 leden gekozen is en hiermee Ramsey Nasr opvolgt, die vanaf 2009 deze functie vervulde)