Ik schaamde mij zowat een leven lang voor pruttelende spijsverteringsgassen en meed dus restaurants en hun terrassen; daar was ik immers elke maaltijd bang.
Een medisch onderzoek moest uitkomst bieden, want wat ik zelf probeerde, hielp geen steek. Mijn darmen bleken ongekend van streek, dus moest ik op dieet – en zo geschiedde.
Mijn diëtist was hierin echt een kei: na zo veel jaren is het stil in mij.
Mijn hart wil enkel op jouw wezen bouwen Niets doet ertoe Het is een kwestie van elkaar vertrouwen Niets doet ertoe Wat ook een ander van ons denkt Wie er ook aandacht aan ons schenkt Dit leven zal ons niet berouwen Niets doet ertoe
Geen drank meer voor mij! sprak een pater Sinds kort drink ik enkel nog water Ik werd het echt beu Die laatste fles vieux Gaf mij haast een jaar lang een kater
(Year of the cat - Al Stewart)
Tot vandaag 16:00 kan er worden gestemd voor de Top 2000 van NPO Radio 2
We gingen gister heerlijk uit ons dak Want 5 december is het pakjesavond Ik zette snoepgoed;) klaar en Piet de zak;) We gingen gister heerlijk uit ons dak Ik trok het cowboy- , hij het bunnypak Wat Piet in hoge mate o lala!!! vond We gingen gister heerlijk uit ons dak Want 5 december is het pakjesavond
voldoende kordaat op de groot-resultaat-knop of wordt het een praatflop?
In de recente afbakwedstrijd op het forum van Het vrije vers werd gevraagd een kwatrijn te schrijven met dubbelrijmen. Bovenstaand kwatrijn, met een (voorspellende) knipoog naar de klimaattop die even later zou plaatsvinden, was het winnende vers.
Sint Nicolaas is in de Lage Landen, verblijdt ons met zijn goedertierenheid. Al legt men alle stikstof hier aan banden, zíjn stoomboot kan hij altijd ergens kwijt.
Erg duurzaam is dat niet, hoor ik u denken, uit Spanje komen met zo’n ouwe schuit en onderweg steeds liters diesel tanken kost al met al toch ook een lieve duit?
U heeft gelijk en als dat alles was, dan konden wij zoiets nog wel gedogen. Maar Sinterklaas loopt vaker uit de pas dan volgens onze regels wel zou mogen.
Als witte bisschop wordt hij ieder jaar door vele demonstranten nagezeten. Die uiten telkens luidkeels hun bezwaar, zodat de hele wereld het zou weten.
En zo verwerd een vreedzaam kinderfeest tot reden om ME’ers in te zetten. Toch irriteert me dát niet eens het meest. Er is nog méér waar wij op moeten letten.
Wij streven immers naar gezond en fit, vooral bij onze jonge kinderschare, die tóch al zo veel uren enkel zit met niet veel meer dan kleine duimgebaren.
Zij krijgen van de Sint dus volop snoep – nee, sterker nog, ze worden overladen met marsepein en massa’s zoete troep die elke ouder beter af zou raden.
Een noot bij al het lekkers dat je kreeg: geniet gerust, maar doe het wel met mate. Onthoud: die zak hoeft niet in één keer leeg. Genóég obesitas in onze straten!
En dan zo’n speelgoedboek voor al die kids om onbeschaamd cadeaus in aan te strepen. In omvang lijkt het wel een Gouden Gids; bezorgers blíjven maar met stapels slepen.
’t Is spitsuur voor die arme Pieter Post door alles wat we namens Sint bestellen. De witte busjes komen langs gecrost en nemen amper tijd om aan te bellen.
Na meer dan drie seconden heb je pech: de vogel is dan ruimschoots weer gevlogen. Je pakje ligt verfomfaaid bij de heg, maar is nog heel, zo merk je opgetogen.
Dan snel naar binnen, waar je met chagrijn bedenkt dat je verdorie nog moet dichten, maar dan is de moderne tijd toch fijn: AI kan deze taken mooi verlichten.
Al is het op z’n best slechts middelmaat, zo’n simpel rijmpje kan je tijd besparen en kijk je niet te nauw naar wat er staat, dan kan zo’n algoritme opzien baren.
De menselijke dichter krijgt de zak en daarmee dreigt een ambacht te verdwijnen door broddelwerk en streven naar gemak; een écht gedicht, ach, paarlen voor de zwijnen!
Of neemt u – net als ik – de pen ter hand? Bewondert u poëtische creatie? Dan schept dat toch een menselijke band en dank ik u alvast voor uw ovatie.
Onlangs werd in Oosterhout de jaarlijkse sinterklaasgedichtenwedstrijd gehouden van de lokale omroep ORTS. Nadat alle finalisten hun gedicht hadden voorgedragen, mocht Chtistian Goijaarts als speciale gast (en buiten mededinging) bovenstaand gedicht voordragen.
Ik had een huis gekocht in Hoogezand Oost-Groningen, het was beslist niet duur Het is een vrijstaand jaren-twintig-pand Er zitten wel veel scheuren in de muur
Het is bij nader inzien ronduit knudde Het schokgolft hier vaak dwars door de fundering Je kunt wel bezig blijven met sanering Ik kan het in Oost-Groningen wel schudden
En daarom neem ik rigoureus de wijk Te koop staat nu mijn huis in Hoogezand Al vrees ik daarop stevig te verliezen
Ik wil ver weg en pak alvast mijn biezen Ik reis naar het zuidwesten van het land Het zal me vast bevallen in Moerdijk!
Public Domain (CC0) by Rudy van der Veen on Creazilla/skitterphoto.com
Een grasparkiet van lichte zeden Bezocht een makelaar in Rheden “Mijn oude stulp viel uit elkaar Ik zoek iets nieuws, maar niet te zwaar Met rode lampjes vind ik mooi Heeft u voor mij zo’n lichte kooi?”
Een hazenmoeder baard’ ín Gent Een haasje met een mankement De dokter zei vol goede moed Met mijn ervaring komt het goed Ik repareer dat in een wip Bij haasjes met een mensenlip
De strijd is verderop weer opgelaaid Terwijl wij hier uitbundig consumeren Op strooptocht door de koopgoten marcheren Wordt Kiev een enorme loer gedraaid
Een opgelegde vrede vol venijn Zo zal het straks pas echt Black Friday zijn
Mijn vrouw zei iets waardoor ik mij een sukkel fool En nachtenlang in mijn gewaad van wol wool Ze zegt dat ik de laatste tijd gemeen cruel En ik mij slecht door haar gevoelens leiden lead Omdat zij veel potentie in mijn zaad seed Wil zij een kind, maar ik heb die behoefte need