Het vrije vers

Een visje in een school sardientjes
Zwom stiekem weg bij al zijn vriendjes
Zijn einde was bepaald niet fraai
Hij werd verslonden door een haai
Een wijze les daar onder water:
Je eindigt slecht als schoolverlater

 

Dit eilandje van Langerhans,
het is mijn Hof van Eden
Hier doe ik mijn sint-vitusdans,
hier leef ik in het heden

De flora is echt weergaloos,
er groeien melanomen
En kijk nou, daar, die netelroos,
zojuist tot bloei gekomen

Zelfs spruw, koliek en horrelvoet
zijn hier zopas verschenen
Daarginds drijft in de witte vloed
een klompje jubeltenen

En bij de kroep klimt jicht omhoog
tot boven de flegmone,
iets verderop, een eksteroog,
daar in die comedonen

Soms zie je hier een rodehond
die jaagt op hersenkronkel
en dan weer loopt hij snuivend rond
op zoek naar de karbonkel

Acné heeft met haar gasgangreen
het miltvuur net ontstoken
en staat op haar trombosebeen
de waterpok te koken

Zij kijkt mij plots roodvonkend aan,
mijn voetbalknieën knikken
Wat bof ik met zo’n nymfomaan,
dan stopt mijn hart met t i k _____ 

 

 

Jacopo Berengario da Carpi op Wikimedia Commons (Public Domain)

 

 

Kalft straks de PVV nog verder af?
Gaat heel de Kamerfractie naar de haaien?
Wat doen de nu nog trouwe papegaaien?
't Was Wilders zelf die hierop antwoord gaf.

'Het grondbeginsel blijft zoals voorheen,
het ledenaantal staat bij ons op één.'

 

 

 

Een poes sprak laatst te Purmerend:
'Mijn echtgenoot was heel bekend
Hij bleek een soort van treintitaan
Maar thuis was hij geen donder aan
Hij heeft steeds weer toneelgespeeld
En u heeft het verkeerde beeld'

 

 

We hadden ons er stevig op verheugd:
Weer eens met vrienden naar de disco gaan
Een zomeravond teruggaan naar je jeugd

Die tent van vroeger bleek nog te bestaan
Al was er wel een andere portier
Ook binnen troffen we het anders aan

De barman tapte vreugdeloos ons bier
De lege dansvloer werd verlicht met stralen
De speakers dreunden zonder veel plezier

Het bier begon meteen al te verschalen
En onze dansjes waren niet meer hip
We zijn vertrokken - dan maar ijsjes halen

We aten zwijgend, toch een tikkie sip
We hadden allemaal een discodip

 

Wel menigmaal zei de melkboer
Des morgens tot haar meid:
‘De stoep is weer nat.’ Och, hij wist niet,
Dat er ’s nachts op die stoep was geschreid.

Nu, dat hij en de meid het niet wisten,
Dat was minder; – maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde,
Dat was wel hard voor mij.

 

 

Kanonnen, wat een harde klap was dat
Ik heb verdomd een liesbreuk opgelopen
Die hele Tesla was volkomen plat
Kanonnen, wat een harde klap was dat

 

Mijn wagenparkbeheerder is het zat
Alweer de derde die ze moesten slopen
Kanonnen, wat een harde klap was dat
Ik heb verdomd een leasebreuk opgelopen

 

 

 

Ik had een mand vol hapjes meegenomen
Mijn liefje zorgde voor het picknickkleed
We waren op ons plekje aangekomen
Ik had die mand vol hapjes meegenomen

Zij struikelde, de brie vloog door de bomen
Door heel het bos weerklonk haar helse kreet
Ik had een mand vol hapjes meegenomen
Mijn liefje zorgde voor het picknickleed

 

 

 

Een langpootmug ging in Den Haag
Een dagje uit - dat deed hij graag
Hij dronk eerst koffie op het Spui
En kocht toen op het Plein een trui
Maar bovenal heeft hij genoten
Flanerend op de Lange Poten

 

  

De vraag of zij zo moe is van het pezen
gaat ver aan de fatsoensnormen voorbij,
zo’n honderdvijftig jaar ver weg van mij
beroept zij zich op zwijgrechten in dezen

Maar er zijn eerder lichtjaren te vrezen
tussen de twee hier op het schilderij,
hij heeft de dood voor ogen terwijl zij
zichzelf vergeefs met drank zit te genezen

Haar denken draait in cirkels om het glas,
het kosmische scharnierpunt van haar leven
zolang het maar gevuld is met absint

Die groene fee komt dagelijks van pas
bij elke nieuwe poging om te zweven
totdat zij na een crash de bodem vindt

 

 

Als ijsbeer word ik met de dood bedreigd
Omdat mijn soort te weinig voedsel krijgt
Vandaar dat ik nu Eskimootjes bik
En dan als toetje aan hun

 

Knip je nagels eens wat korter
Kook je groente half gaar
Lees eens iets van Herman Gorter
Vraag een inkijkexemplaar

Scheid het kaf niet van het koren
Gooi het lekker door elkaar
Kom uit je ivoren toren
Praat eens met een ambtenaar

Maak bedenkelijke grappen
Word geen seriemoordenaar
Rijd eens mee met Max Verstappen
Maar kijk uit voor slipgevaar

Doe een spel om te verliezen
Kom een keertje langzaam klaar
Poets je tanden en je kiezen
Eet wat minder kaviaar

Speel wat vaker met gedachten
‘k Had er net nog weer een paar
Laat niet langer op je wachten
Veel plezier in ‘t nieuwe jaar!

 

Hola, jij viezerdje!
(Oppasperikelen)
Oma Louise
Zit ónder de kak

 

Dat worden meerdere
Washandjeshandwasjes
Gister helaas deed de
Wasmasjien 'Krak!'

 

Zijn vader was een clown in Circus Renz,
die tragisch om het leven was gekomen.
Hij miste hem als clown, als pa, als mens,
dus schrapte hij zijn vele toekomstdromen

en bracht zijn eigen ode aan het vak:
hij werd zelf clown en nam zijn vaders spullen.
Daarna hees hij zich in zo’n pipopak.
Het bleken grote schoenen om te vullen.

 

 

 

Om fit te worden in het komend jaar:
op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen
Dat komt nu vast en zeker voor elkaar
Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen

‘Op tijd naar bed, niet drinken, meer bewegen?’
mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan:
‘Geen mens ter wereld houdt dat ditmaal tegen?
Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan’

Mijn wederhelft kijkt mij wat smalend aan
Zij kan een schamper lachje niet bedwingen:
‘Dan moet je eerst jezelf nog maar verslaan
Je acht jezelf in staat tot zulke dingen?’

Zij kan een schamper lachje niet bedwingen:
‘Dat komt nu vast en zeker voor elkaar?
Je acht jezelf in staat tot zulke dingen
om fit te worden in het komend jaar?’ 

 

 

Het is hier nu al weken code groen
De sneeuwkanonnen draaien overuren
En niemand wil meer rodelsleetjes huren
Want roetsjen over rotsen is geen doen

Uit nood wordt daarom dagelijks een vracht
Met verse sneeuw uit Nederland gebracht 

 

 

De lucht van geitenstallen is geen feest
Een tante van me had een woeste bok
Een agressief en smerig ruftend beest
En als ik er een keertje was geweest
Stonk ik nog dagen later naar dat hok

De geitenhouderij, opnieuw amok
Vermeerdert als bacteriënverwekker
De kans op longontsteking, wat a fok
Maar waar ik nog het allermeest van schrok
Is hoofdgeit Wiersma en haar dom gemekker

Moge zoWaar
‘ t kersVerse Jaar
fIJn en
Van MarsepeIn zIJn

 

Met bovenstaande huisvlijt sluit de redacteur van dienst zich aan bij de dichter.
Ook is dit bedoeld als uitleg voor hen die onbekend zijn met het chronogram.

 

'fijn schat, dat ik je auto even mag
een broodje, want mijn maag begint te knagen'
maar op de volle parking gaat het dagen
dit is de eerste vuurwerkverkoopdag

ik pak mijn lunch en hoor al wangedrag
de alfamannen die elkaar belagen
in strijd om wie de jachttrofee zal dragen
de grootste apenrots die ik ooit zag

je krijgt hier bij de Kaufland in de stad
doorlopend van ons buurland volkstheater
elk weekend met de hele bups op pad

ik ben een nieuw soort vreemdelingenhater
de Hollander in mij krijgt steeds een kater
ik heb het emigreren onderschat

 

 

 

de Kaufland is bezaaid met onze buren
reclames klinken in hun eigen taal
de meeste kassa’s zijn weer onbemand

ik kom natuurlijk uit hetzelfde land
al zou ik nooit twee volle karren sturen
en maak ik zeker niet zo’n hels kabaal

geen snelle kassa’s in dit filiaal
er ligt een ware storthoop op de band
mijn eigen boodschap kan een tijdje duren

de bodem van hun fles rosé laat los
de inhoud dreigt de kassa in te lopen

het startschot om mijn mouwen op te stropen
het Hollands stel doet niks, niet thuis, geen blos

ik ben gevangen tussen twee culturen

 

 

ID 92652989 @ Publicdomainstockphotos | Dreamstime.com