TataSteel
Pixabay
 
Ik hoestte heel de dag, tot ’s avonds laat
En dacht: nu heeft het virus mij te pakken
Maar toch liet ik de moed niet zo maar zakken
Ik vroeg een KNO-arts goede raad
 
Het was een last die van mijn schouders viel:
Het hoesten komt gewoon van Tata Steel
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Terug naar Texel



Soms denk ik dat mijn eerste lief
-die plompverloren binnen dreef-
haar kroontjespen, die achterbleef
vergat toen ze haar stem verhief.

Die zomer lang, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten.
Zij wisten wel van waterkrachten.
Het kerend tij was hen vertrouwd.

Soms denk ik aan die laatste dag
toen woorden dropen van de regen
en liefde stierf bij donderslag.

Hoe schielijk werd de wilde zee
teruggetrokken en verlegen.
Zij ebde weg van lieverlee.