Ik raakte onlangs van de weg, bewesten Belterwij
en niemand om te helpen, want er kwam geen hond voorbij,
toen zag ik even verderop een kleine boerderij,
dus ik er heen, dwars door het land van vers geploegde klei.

De boer was me ter wille. Wel haast vrolijk, heel niet zuur
hees hij zich in zijn bonkertje, we liepen naar de schuur,
de trekker werd gestart en na verloop van nog geen uur
zat ik weer als een ~Stirling Moss~ behendig aan het stuur.

Als dank bracht ik hem gisteren een mooie Chardonnay,
in alle rust gerijpt op ‘t vat vanaf tweeduizend twee.
Een prima jaar, naar het idee van menig sommelier,
dus meende ik: ~daar maak ik vast die boer gelukkig mee~.

Hij las het etiket en zei: ~Het is maar dat je ‘t weet,
de datum is verstreken, steek dat bocht maar in je reet˜.




Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wat rest

als ik doodga, beste mensen
is er een ding nog te wensen
eer mij in een kist te jensen
wil ik liever nog in bad
want dat is te langen leste
voor het ziek milieu het beste
zoals blijkt uit vele testen
die ik in mijn handen had

ja, ik laat me resomeren
in een uurtje zonder kleren
mooi tot op het bot verteren
in een bak vol hete loog
eerst zal men de kali stoken
tot de soep begint te roken
dan: het vlees valt van m'n knoken
hier een vinger, daar een oog

nu zal al het vlees verrotten
restloos zonder overschotten
over blijven slechts wat botten
kijk daar zwemt een halve hand
ja tenslotte wordt vermalen
bot, prothesematerialen
nog wat zwaardere metalen
en een brokje gouden tand

resomeren is je ware
ik begin alvast te sparen
trek me niets aan van de mare
dat mijn ziel niet goed verhuist
op de oordeelsdag zal blijken
dat ik net als allerlijken
naar de witte troon zal kijken...
ben ik er mooi ingeluisd