1.
 
Dit is een girotondolettenkransje.
Volstrekt uniek en enig in zijn soort,
al klinkt dát dan wellicht toch wat infaam.
 
Maar ík had er nog nimmer van gehoord,
dus draai ik hier een liefdesrondedansje.
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam.
 
2.
 
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam,
een plus voor mijn curriculum vitae,
een aanwinst voor het opgepoetst blazoen.
 
Ik ben er nogal in mijn nopjes mee.
Wellicht word ik spontaan wel polygaam
en zingend ga ik aan de liefde doen!
 
3.
 
En zingend ga ik aan de liefde doen,
een liedje over quanto bello mondo
zal klinken door het open tuimelraam.
 
De hele dag dans ik de girotondo,
een goddelijk verkregen visioen.
Ik reken op zijn minst op wereldfaam.
 
4.
 
Ik reken op zijn minst op wereldfaam,
al is het kunstje een soort a-b-c,
dit is toch wel een zeldzaam buitenkansje.
 
Ik stuur het op naar Doctorandus P,
een heerschap, literair én vakbekwaam,
want déze claim is dus géén tweedehandsje.
 
5.
 
Want déze claim is dus géén tweedehandsje.
Wanneer zag men het volgzame sextet
een selfiedans doen in een legioen?
 
Al is de bouwsteen - girotondolet -
geef ik grif toe, dan wel een samenflansje:
mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
 
6.
 
Mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
En schokkend schalt een ferme jubelkreet
want deze dag krijgt een bijzonder glansje.
 
Welnu, aan u, het land, en de planeet,
stel ik nu voor, en dat met goed fatsoen:
dit is een girotondolettenkransje.
 
7.
 
Dit is een girotondolettenkransje.
De vinding schrijf ik vrolijk op mijn naam
en zingend ga ik aan de liefde doen!
 
Ik reken op zijn minst op wereldfaam
want déze claim is dus géén tweedehandsje.
Mijn muze blaast al reeds op mijn klaroen.
 
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Eurotisch



Wat is het leven toch ontzettend duur!
De prijs van bier is waarlijk godvergeten,
ik kan maar twee keer wekelijks uit eten.
Die euro maakt het leven grauw en zuur.

Met reizen is het voortaan passen, meten:
één voorjaarsweekje naar de Côte d’Azur,
misschien een reis naar de Chinese Muur,
maar méér vakantie kan ik wel vergeten.

Dus Greenpeace, Amnesty en Unicef
en soortgelijke schooiers; ik onthef
me van mijn naastenliefdeplichtsgevoel.

Nog één zaak blijf ik steunen met plezier:
uw bedelbrieven gaan bij ’t oud papier
dat opgehaald wordt voor een heel goed doel.