Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

religie
Flickr.com
 
Het is vooral een goddelijk theater,
men laat zich graag met opium verdoven;
het toveren met brood en wijn en water,
het eeuwig leven na de dood beloven.
 
Belijdenis, profeten en mirakels,
de hoop, de liefde, offers en het zwaard,
de brandstapels, de bloedige spektakels.
De hele santenkraam. 't Is lezenswaard.
 
Maar kom niet aan met hemels en met hellen,
met maagden en met terroristendriften,
of met dat dwaze laatste oordeel vellen
op basis van die heilige geschriften.
 
Geef mij geen goden, maar de prosodie,
want mijn religie is de poëzie.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Weerkeer



De zon schijnt en het is november
weer keert de warmte en zij schraagt
het hart dat steels, maar steeds ontremder
om langverloren vreugde vraagt.

En in de duinen, uitgelaten,
liep ik met mijn ogen dicht;
huiswaarts scheen er uit de straten
zongekleurd namiddaglicht.

Laat de jaren nu maar komen,
er is allengs geen onderscheid
meer tussen onuitspreekbare dromen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Onnodig zijn de prille wegen
om te ontkomen aan de tijd;
Altijd gelukkig, altijd zegen,
Altijd dit stille hart, altijd